तो एक पदर मायेचा
आधार किती आईचा
वादळात सामर्थ्याचा
भयमुक्ती उपदेशाचा
नजराणा संस्काराचा
संदेश शांत जगण्याचा
रागास शांत करण्याचा
मस्तकास थापटण्याचा
तो दर्शक सन्मार्गाचा
तो रक्षक कल्याणाचा
तो पूजक सौंदर्याचा
" तो एक पदर मायेचा ..."
तो एक पदर मायेचा
आधार किती आईचा
वादळात सामर्थ्याचा
भयमुक्ती उपदेशाचा
नजराणा संस्काराचा
संदेश शांत जगण्याचा
रागास शांत करण्याचा
मस्तकास थापटण्याचा
तो दर्शक सन्मार्गाचा
तो रक्षक कल्याणाचा
तो पूजक सौंदर्याचा
दोन चारोळ्या -
१.
अनोळखी वाटेवर क्षणभर
भेटुन जाई राजकुमार -
नाही दिसला पुन्हा जरी तो
ओढ तयाची का अनिवार !
२.
मिठीत तुझिया विसावतो मी -
म्हणू लाडके कसे तुला ?
चवळीची तू शेंग बारकी ,
दुधी टम्म मी फुगलेला !
.
अनोळखी वाटेवर क्षणभर
भेटुन जाई राजकुमार -
नाही दिसला पुन्हा जरी तो
ओढ तयाची का अनिवार !
२.
मिठीत तुझिया विसावतो मी -
म्हणू लाडके कसे तुला ?
चवळीची तू शेंग बारकी ,
दुधी टम्म मी फुगलेला !
.
आयुष्य
आयुष्य मी चालत आहे ,
सोबतीला चंद्र चांदण्या -
मी नाही कंटाळलो,
बिचारा चंद्र मूक राहिला !
पाठवून दिले त्याने
माझ्या सोबतीला -
विनातक्रार शांतपणे
किरणांसवे सूर्याला !
...आता मला सोबत करताना
सूर्य भलताच तापला आहे !
सोबतीला चंद्र चांदण्या -
मी नाही कंटाळलो,
बिचारा चंद्र मूक राहिला !
पाठवून दिले त्याने
माझ्या सोबतीला -
विनातक्रार शांतपणे
किरणांसवे सूर्याला !
...आता मला सोबत करताना
सूर्य भलताच तापला आहे !
एप्रिल फूल -
रंग नाही, रूप नाही,
सुगंध नाही
पान नाही, पाकळी नाही,
देठही नाही -
अजबसे फूल, देते हूल,
कुठे दिसेना
आकर्षण आहे
तरी तयाचे सर्वांना ;
फजितीत फसवते,
स्वत:लाच हसवते
एप्रिलमध्येच कसे
नेमके बघा उगवते -
एक तारखेचे "एप्रिल फूल"
भारी जीव जडवते,
मी मी म्हणणाऱ्याची खिल्ली
पाहता पाहता उडवते !
सुगंध नाही
पान नाही, पाकळी नाही,
देठही नाही -
अजबसे फूल, देते हूल,
कुठे दिसेना
आकर्षण आहे
तरी तयाचे सर्वांना ;
फजितीत फसवते,
स्वत:लाच हसवते
एप्रिलमध्येच कसे
नेमके बघा उगवते -
एक तारखेचे "एप्रिल फूल"
भारी जीव जडवते,
मी मी म्हणणाऱ्याची खिल्ली
पाहता पाहता उडवते !
" स्वप्नामधली जमाडीजंमत "
कावळा करतो कुहू कुहू
कोकिळा करते काव काव
फोडते मांजर डरकाळी
वाघोबा करतो म्याव म्याव
पळे सर सर सर हत्ती
निवांत चाले हळू खार ती
कोल्होबा चिडीचूप बसतो
ससोबा गुरगुरगुर करतो
आरोळी उंदीरमामाची ती
वनराजाला वाटे भीती
माकड चाले जमिनीवर
कासवाची उडी झाडावर
आई छान सांगते गंमत
बंडू ऐके पेंगत पेंगत
रंगुनी जाई बघत बघत
स्वप्नामधली जमाडीजंमत
कोकिळा करते काव काव
फोडते मांजर डरकाळी
वाघोबा करतो म्याव म्याव
पळे सर सर सर हत्ती
निवांत चाले हळू खार ती
कोल्होबा चिडीचूप बसतो
ससोबा गुरगुरगुर करतो
आरोळी उंदीरमामाची ती
वनराजाला वाटे भीती
माकड चाले जमिनीवर
कासवाची उडी झाडावर
आई छान सांगते गंमत
बंडू ऐके पेंगत पेंगत
रंगुनी जाई बघत बघत
स्वप्नामधली जमाडीजंमत
" आज मराठी भाषा- दीन ! "
धरला मी अभिमान मनीं
"आज मराठीभाषा-दिन "
मी मराठी तू मराठी
बोलू सारे आज सुदिन !
सुरेख उत्तम वा वा छान
म्हणत वाहवा करू -
जमेल तेथे मायमराठी
आपण जवळ करू !
मराठी निवेदक वदला- हाऊ नाईस !
मराठी अभिनेता कण्हला- गुड आयडिया !
मराठी नटी किंचाळली- वॉव फॅंटॅस्टिक !
मराठी परीक्षक ओरडला- ब्राव्हो सुपर्ब !
मराठी नेता गरजला- व्हेरी गुड !
मराठी जनता म्हणाली- गुड, छान !
भ्रमिष्ट ठरलो मी अभिमानी
जगास मराठी शिकवीन -
मजला पुरते कळून चुकले,
" आज मराठीभाषा- दीन ! "
हे कविते,
हे कविते ,
तुझ्यासाठी वेडे होण्यातही
किती शहाणपणा आहे . . . ते ,
ह्या शहाण्या टीकाकारांना सांगणे-
तुझ्यासाठी वेडे होण्यातही
किती शहाणपणा आहे . . . ते ,
ह्या शहाण्या टीकाकारांना सांगणे-
हा शुद्ध वेडेपणाच नाही काय !
अवघे जग माझ्या विठ्ठलाचे झाले !
'विठ्ठल, विठ्ठल' - स्वर कानी आले
दर्शनास मोहित, मन माझे झाले !
पंढरीची वाट धरता मी थेट
वारकरी माझे आप्तजन झाले !
चंद्रभागी स्नान, देता अर्घ्यदान
पापाचे क्षालन देहाचे या झाले !
कामात विठ्ठल - नामात विठ्ठल
ध्यानात विठ्ठल - अती भ्रम झाले !
टाळ चिपळ्यात गुंतले दो कर
मनी नामस्मरण माऊलीचे झाले !
माझा तो विठ्ठल - त्याचा हा विठ्ठल
अवघे जग माझ्या विठ्ठलाचे झाले !
काय करावे मन तळमळते !
साधे सोपे सहज शब्द ते
एकापुढती एक ठेवले ,
कांगावा काही ना करता
निमुटपणे ते कविता बनले !
याला तुम्ही कविता म्हणता ?
-उसळुन सारे धावत आले ,
शांतच होती माझी कविता
घाव किती अंगावर पडले !
अगम्य असभ्य शब्द कोषिचे
एकापुढती एक ठेविले ,
डोक्यावरती घेऊन सारे
कविता सापडली म्हणाले !
ही कविता की ती कविता मज
अजूनही पुरते ना कळते ,
भीत रहावे - लढत रहावे -
काय करावे मन तळमळते !
याची सदस्यत्व घ्या:
पोस्ट (Atom)