आदर्श खास "गुरुजी".....(गझल)

आदर्श खास "गुरुजी" संस्कार होत गेला
सन्मार्ग चालण्याला आधार होत गेला..
.
लाडात वाढलेला संस्कारशून्य ठोंब्या
जाहीर पालकांचा उद्धार होत गेला..
.
वारीत दंग झालो तालात नामघोषी
डोळ्यापुढे विठूही साकार होत गेला..
.
संवाद साधताना तडजोड मीच केली
तेव्हा जरा सुखाचा संसार होत गेला..
.
वर्षाव देणग्यांचा मोहात दानपेट्या
भक्तात दर्शनाचा बाजार होत गेला..
.
पाहून तोडणारे नियमास नित्य येथे
नियमास पाळणारा बेजार होत गेला..
.
मासा गळास बघुनी नेता मिशीत हसला 
हातात नोट हर्षित मतदार होत गेला..
.


का दुकानी चुंबनाची.... (गझल)

का दुकानी चुंबनाची आज गोडी आठवावी
विसरुनी पेढ्यासही मी शेवचकली मागवावी..
.
संपले दु:खात जीवन भोवती काळोख आता
वाट थोडीशी सुखाच्या काजव्याने दाखवावी..
.
हालचाली मोहणा-या खास गजरा माळताना
वाटली डोळ्यात माझ्या अप्सरा ती साठवावी..
.
खास नटलेल्या सखीला पाहिले मी मंडपी त्या
वाटले सर्वांपुढे मी छान सनई वाजवावी..
.
आज बिनतारी कुठेही जातसे संदेश जगती
वाटते पण एक चिट्ठी मी सखीला पाठवावी..

चार हायकू

मुक्त छंदात 
खूप मी आनंदात 
बंधनमुक्त ..
.

रोजचा नाट 
पाहू रे किती वाट 
धो धो पाऊस..
.

स्पर्श ओलेता     
अनोख्या पावसात  
चिंब मनात..
.

धरा रुसली 
पावसाने हसली 
शमली तृष्णा ..
.

मनाला वाटते तेव्हा ... (गझल)

मनाला वाटते तेव्हा किती कामात दमतो मी
खिशाची भूक मिटवाया विनातक्रार चरतो मी..
.
कशाला बाळगू भीती तसा निर्लज्ज मी झालो
कुणाच्याही घरी जेव्हा मनी येताच बसतो मी..
.
जरी मी ठेवतो नावे कुणाच्या कर्मकांडाला
मुकाट्यानेच जे जमते नवससायास करतो मी.. 
.
कसे मोरास वाटावे दिसावे नाचताना मी
पडेना थेंब एखादा उगा का आस धरतो मी..
.
किती मी धावतो आहे जिवाची लावुनी बाजी
जरी ठाऊक झाले ते न ये हातात फसतो मी..
.

वाचून मीच गीता ... (गझल)

वाचून मीच गीता ज्याच्या पुढ्यात धरली
गावातला ढ होता वार्ता तिथे पसरली.. 
.
खड्डे बघून म्हटले रस्त्यात नीट चाला
माझे मला न कळले चप्पल कशी घसरली..
.
मर्मास जाणले ना कासव ससा कथेच्या
घाईत जीवनाच्या प्रत्येक पैज हरली..
.
अंदाज पावसाचा खात्यातही न कळला
मी पावसात भिजलो छत्री घरी विसरली..
.
हे पोट एवढेसे गरिबीत भूक मोठी
दानास पात्र झोळी पण फाटकीच ठरली.. 
.

मला ठाऊक आहे जे .. (गझल)

मला ठाऊक आहे जे तुला बोलायचे आहे
अबोला सोड ना आता मला ऐकायचे आहे..
.
दुरावा संपला कोठे तुझ्या माझ्यात जो होता
उभे आयुष्य सारे हे कसे काढायचे आहे..
.
सुखाचा एक दु:खांचे दहा दाणे भरे झोळी
नकोसे जीवनी ओझे मला पेलायचे आहे..
.
जरी वाटे नकोशीही क्षणाची रंगरंगोटी
न कंटाळून पोराला पुन्हा पाजायचे आहे..
.
'मुलीचा जन्म हा माझा' मनी ना दु:ख वाटावे
मुलांना टाकुनी मागे तिला धावायचे आहे..
.

गा रवीची तुम्ही थोरवी.. (गझल)

वृत्त.. वीरलक्ष्मी
लगावली..गालगा गालगा गालगा
मात्रा..१५
अलामत... अ
गैरमुरद्दफ
.............................................

गा रवीची तुम्ही थोरवी
मार्ग मज काजवा दाखवी..
.
ऐकवी घोषणा छान तो
पण पुन्हा सारवा सारवी..
.
लागला वेदनांचा लळा
का सुखालाच सुटका हवी..
.
वाद का घालती बायका
माहिती भावही वाजवी..
.
चाललो मी कुठे एकटा
शीळ वारा सवे ऐकवी..
.

तुझी झुकती नजर बघता ... (गझल)

तुझी झुकती नजर बघता तुझ्या हृदयात मी आता
तुझ्या बघ स्वागता उत्सुक उभा दारात मी आता..
.
कधी इकडून जातो मी कधी तिकडून मी जातो
तरी 'मामा'स कळते हो कसे चौकात मी आता..
.
पुरी करणार मी वचने दिलेली सर्व जनतेला
म्हणाला तो मला नेता, पहा कोमात मी आता..
.
जगाला वेड लागावे अशी ही लेखणी माझी
हिचा तोरा किती न्यारा बघा झोकात मी आता..
.
जरी गेलीस तू कोठे कितीही दूर रागाने
बनूनी छानसे गाणे तुझ्या ओठात मी आता..
.
कसा केव्हा घसा बसला न कळले आज पत्नीचा
दरारा वाढला माझा घरी जोमात मी आता..
.
कधी पेटेल तो वणवा नसे तो ज्ञात अवकाळी
न व्हावा गर्व वृक्षाला, किती बहरात मी आता..
.

विठ्ठला, दर्शन कधी देणार ...

विठ्ठला, दर्शन कधी देणार
मनापासुनी भक्ती करुनी नाम तुझे घेणार..

थकलो जरी मी वारी करतो
विठ्ठल विठ्ठल मनात स्मरतो
डोळ्यापुढती तुझीच मूर्ती सदैव रे नेणार..

पुण्य मिळवतो स्नान करुनिया
तनामनाला स्वच्छ धुवुनिया
पापभिरू मी निर्व्यसनी मी रिक्त हस्त येणार..

जातिभेद मी दूर सारतो
निंदा द्वेष मी मुळी न करतो
वारकरी मी सन्मार्गाची आस नित्य धरणार..
.

चला दत्तात्रयाच्या जाऊया दर्शनाला ग ...

(चाल- अशी चिक मोत्याची माळ ...)

चला दत्तात्रयाच्या जाऊया दर्शनाला ग  

दत्तात्रयाच्या जाऊया दर्शनाला ग  
पाहू डोळे भरून त्या त्रैलोक्याच्या स्वामीला ग 
डोळे भरून त्या त्रैलोक्याच्या स्वामीला ग  ।।

धरी कमंडलू , त्रिशूळ उभा तो हातात ग 
छान शंख पहा, हातात चौथ्या चक्रास ग 
शोभे डमरू आणिक फूल कमळाचे दत्तास ग ।।  

त्या त्रैमूर्तीचे घेऊया दर्शन दुरून ग  
चला करूया प्रार्थना दोन्ही हातांना जोडून ग 
म्हणू दिगंबरा दिगंबरा चला समोर ग  ।। 

वेद चारही उभे भवती श्वानांच्या रूपात ग 
भूमाता उभी बाजूला गाईच्या रूपात ग 
दत्त दत्त गाऊया भजनी रंगून जाऊया ग  ।। 
.