जादूची छडी..(बालकविता)

आई ग आई, मला झोप आली
परीला भेटायची आता वेळ झाली

थापट हळूहळू माझ्या ग डोक्यावर
स्वप्नाची चादर मी घेईन अंगावर

परीशी स्वप्नात होईल माझी भेट 
मागेन मी तिला जादूची छडी थेट

सर्वांसाठी किती ग घरात राबतेस
थकवा मनातल्या मनात लपवतेस

जादूची छडी सर्वच करील काम
आई, तू घे विश्रांती कर आराम

दाखवीन जादूच्या छडीची कमाल
संपवीन आई, तुझे नक्की मी हाल

आई ग आई, मला झोप आली
बघ ना परी मला भेटायला आली !
.

पैसाअडका नसता जगणे कसरत आहे.. (गझल)

पैसाअडका नसता जगणे कसरत आहे
सख्खा भाऊ पक्का वैरी बनवत आहे

बघून वावर माझ्या घरात दु:खाचाही 
घरात आता शिरण्याला सुख कचरत आहे

दिली सोडुनी चिंता करणे मरणाची मी 
यमराजाला आता बसली दहशत आहे

आहे शोधत आता उन्हात का तो छाया 
झाडे तोडुन हाती ज्याच्या करवत आहे

मैत्री जडली दु:खांशीही इतकी माझी
संधी सुखात लोळायाची दवडत आहे
.

कसे पसरते लख्ख चांदणे तू आल्यावर.. (गझल)

अनलज्वाला मात्रावृत्त -
८+८+८=२४
................................................

कसे पसरते लख्ख चांदणे तू आल्यावर
गेल्यावर का वेळ वाटते आहे कातर..

विरहानंतर तिला पाहुनी धावत सुटलो
मिठीत होती छान तरी पण नवथर थरथर..

मीही माझी जपली होती नातीगोती
खिसे रिकामे दिसले माझे पडले अंतर..

संवादाची तार आपली जुळली होती 
का मौनाचा आणलास तू मधेच अडसर ..

अनुभव सगळे पाठीशी मी घेतच थकलो
उरले नाही त्राण जीवनी खाण्या ठोकर..
.

पुतळ्यात दंग नेते कोणास खंत नाही .. गझल

वृत्त- आनंदकंद
लगावली- गागाल गालगागा गागाल गालगागा
काफिया- खंत अंत वसंत...
रदीफ- नाही
अलामत- अं
....................................................

पुतळ्यात दंग नेते कोणास खंत नाही 
जे जे जिवंत त्यांच्या हालास अंत नाही..

दुष्काळ खूप पडला माहित न पाखरांना- 
खाण्यास फळ न दिसते कोठे वसंत नाही..

कर्जास हात पुढती कित्येक रोज येती
फेडीस मात्र सौदा त्यांना पसंत नाही..

खड्ड्यात रोज कोणी पडतो नि जीव देतो
मुर्दाड शासनाचे का मन जिवंत नाही..

कुरवाळती स्वत:च्या सगळे सुखास आता
दु:खात कोण रडतो बघण्या उसंत नाही..

इतरांस खास तत्पर उपदेश डोस देण्या
सन्मार्ग चालणारा कोणीच संत नाही..

आहोत आज आम्ही जनता सुखात आहे
हे ऐकणे कुणाला आता पसंत नाही..
.

अंगभर लेउनी शरमली ती ..(गझल)

वृत्त लज्जिता-
(गालगा गालगा लगागागा)
........................................

अंगभर लेउनी शरमली ती
नेसुनी फाटके मिरवली ती

पोरगी पोटुशी जरी होती
भीक मागायला फिरवली ती

लागली लॉटरी हजाराची
दानपेटी बघुन दचकली ती

वाढवू मी कशी स्मरणशक्ती
पुस्तके वाचुनी विसरली ती

भाकरी कालची करपलेली
आसवांच्यासवे पचवली ती
.

सुखशांतीचे तोरण -

करून गजाननाला वंदन
काढू ऋण थोडेसे आपण
चिंता नकोच महागाईची
दसरा दिवाळी आनंदी सण..

परंपरागत चालत आले
सणासुदीचे चार सुखी क्षण
आदरातिथ्यही एकमेकांचे
घरात गोडधोडाचे जेवण..

स्नेहभाव वृद्धिंगत होता
आनंदावर कुठले विरजण
उत्सवप्रिय माणूस असतो
उजळते घरदार नि अंगण..

हेवेदावे द्वेष विसरुनी
एकी होते मिटते भांडण
आबालवृद्ध स्त्रीपुरुषांचे
मनातले सरते दडपण..

समानतेचे विश्व वाढवू
जातपातीचे तोडू रिंगण
बंधुभाव जाणून बांधू
सुखशांतीचे दारी तोरण.. !
.

तोंड चुकवूनिया कुठे जाशी.. गझल

लज्जिता वृत्त..
(गालगा गालगा लगागागा)

तोंड चुकवूनिया कुठे जाशी
का उगा पावसा शिव्या खाशी.. 
.
पावसाची कशी अजब खेळी
त्यामुळे जातसे बळी फाशी..
.
साव तो नेहमी दरिद्री का
खेळतो चोरटाच पैशाशी..
.
हिंडते छान घार आकाशी
लक्ष ठेवून पण पिलापाशी..
.
पाहतो गाठण्यास आघाडी
ऐनवेळीच शिंकते माशी..
.

पाहताना तुजकडे मज - [गझल]

पाहताना तुजकडे मज घाबरावे लागते भावनांना मग मनीच्या आवरावे लागते.. चारचौघे थबकुनीया पाहती जेव्हा तिला नीट करुनी ओढणीला बावरावे लागते.. चाल तिरकी वृद्ध करुनी चालतो मुद्दाम जर वाट सोडा म्हणत तिजला खाकरावे लागते.. लाजलज्जा शरम आता राहिली आहे कुठे पुरुष जातीलाच धक्के.. सावरावे लागते.. खालमुंडी सरळ जाता होतसे चर्चा किती सावरूनी नजर तिजला वावरावे लागते.. . ------------------------------------------------ [hakkasathi andolan divali ank 2018]

रोज तेच रडगाणे... (गझल)

रोज तेच रडगाणे गायचे कशासाठी
प्राप्त भोगणे आहे भोग जीवनासाठी..
.
रोजचीच तारांबळ ध्येय गाठणे गाडी
घोडदौड शर्यत ही जिंकणे घरासाठी..
.
भावनाविवश झालो जोडली किती नाती
स्वार्थ साधुनी गेली जोडता क्षणासाठी..
.
मीच जन्मलो वाटे नेक आणि प्रामाणिक
भ्रष्ट लाचखोरांना खास रोखण्यासाठी..
.
जास्त हाव पैशाची जन्म याचसाठी हा
सत्य हेच जगती या ना कुणी कुणासाठी..
.

कर्जबुडव्या थोर ठरतो.. गझल

वृत्त.. राधा
अलामत.. ए
गालगागा गालगागा गालगागा गा
गैरमुरद्दफ
................................................

कर्जबुडव्या थोर ठरतो "दूर" गेल्यावर
पोलिसी बडगा इथे का गांजलेल्यावर..
.
देव कुठला रक्षणाला धावला नाही
चार पाप्यांनी तिला उचलून नेल्यावर..
.
पाहतो मुखडा तिचा पेल्यात जेव्हा मी
ओठ माझे टेकतो अलवार पेल्यावर..
.
ओसरी देऊनिया पस्तावलो आहे
त्या भटाने आपलीशी पूर्ण केल्यावर..
.
जीवनी जणु पात्र नव्हता कौतुकाला तो
गोडवे गातात आता खास मेल्यावर..
.