टाळू तिला किती मी संधी न फार आता- [गझल]

टाळू तिला किती मी संधी न फार आता 
या सावजास टिपण्या ती सज्ज घार आता..
.
हातास स्पर्श होता सांभाळतो मनाला 
परक्या घरातली ती शालीन नार आता..
.
डोळ्यात काय जादू आहे तिच्या कळेना 
थांबून झेलतो मी हृदयात वार आता..
.
घेणार शस्त्र ना मी जखमा करावयाला   
या लेखणीतल्याही शब्दांस धार आता.. 
.
आई नि बाप सोबत थाटात जन्म गेला  
पत्नीसमोर वाटे त्यांचाच भार आता.. 
.

हायकू.. संक्रांतीचा !

तीळ बोलाचे 
गूळ त्यात मैत्रीचा 
स्नेह वाढीचा..
.

जरी आडवे काही त्यांना तुडवत गेलो ,, [गझल]

जरी आडवे काही त्यांना तुडवत गेलो 
त्यासाठीही अनुयायी मी निवडत गेलो..
.
येता जाता करू लागले उपदेशच ते
समोरून मग खुशाल त्यांना टाळत गेलो..
.
आवश्यकता होती थोडी मज पैशांची
पेरणीस मी साखर तोंडी ठेवत गेलो..
.
वेळ दिलेली त्यांनी मजला ठीक सातची 
वेळ आठची प्रमाण मानुन पाळत गेलो..
.
मज आवडते जमेल त्याचे कौतुक करणे 
निंदातुर का चेहऱ्यास मी पाडत गेलो..
.

तीन सुधाकरी -

१.
वळू लागे पाय 
देवळाचा रस्ता 
खात आहे खस्ता 
सांगण्यासी..
.
२.
प्रेम स्वत:वर 
अती जे करावे 
फक्त ते सांगावे 
आरशाला..
.
३.
फार प्रदूषण 
उपदेश झाला 
घरात का भ्याला 
उंदरास.. 
.

विठ्ठल विठ्ठल विठ्ठल विठ्ठलनाम घेऊ मोठ्याने ..

[चाल- बाकड बम बम बम बाजे डमरू..]

विठ्ठल विठ्ठल विठ्ठल विठ्ठलनाम घेऊ मोठ्याने 
विठ्ठल नामाचे स्मरण करू आनंदाने..

हळू हळू ती पंढरीची वाट चालूया 
चालत चालत मुखात विठ्ठलनाम गर्जूया 
गजर टाळांचा टाळ्यांचा करूया हर्षाने ..

चंद्रभागी स्नान करुनी पुण्य साठवू 
स्नान करता करता त्या विठूला आठवू 
पुण्य गाठीशी पाठीशी बांधू नामाने ..

विठ्ठल विठ्ठल स्मरण करण्या त्रास कसला हो 
रूप डोळ्यापुढती बघण्या कष्ट कसले हो 
वाळवंटी भजन कीर्तन होईल जोमाने ..

सावळ्या विठ्ठला डोळे भरून पाहूया 
विटेवरच्या त्याच्या चरणी माथा ठेवूया 
जाऊ रंगुन दंगुन त्या विठ्ठलनामाने ..
.

रात्रीत वाटपाची ज्याची चुणूक आहे.. [गझल]

रात्रीत वाटपाची ज्याची चुणूक आहे 
खुर्चीत "तो"च नेता होरा अचूक आहे 
.
दुष्काळ रोज आहे चारा न द्यावयाला 
दणक्यात नांगरावे जित्राब मूक आहे ..

मागीतली जरी मी ना वाढते कुणी ती  
नित्कोर भाकरीची मज फक्त भूक आहे..

दाता न ओळखीचा त्राता न पाळखीचा  
वर्दीतलाच टपला मज धाकधूक आहे ..
.
शेतात थेंब नाही घामास दाम नाही   
मरणे पसंत करतो जगणेच चूक आहे ..
.

गर्दीमध्ये बोलायाला वेळच नसतो.. [गझल]

गर्दीमध्ये बोलायाला वेळच नसतो 
एकांती मग माझ्याशी मी बोलत बसतो..

येता जाता निरखत असते आरशात ती 
वेडी समजत तिला आरसा पाहत हसतो..

सदैव करतो भरल्या पोटी भाषण नेता 
पोट भुकेले असून "राजा" ऐकत फसतो..

वाट पाहुनी यमराजाची जगून झाले 
का घाबरलो मी जगण्याला विचार डसतो..

वाचत होता रोजच गीता उत्साहाने 
नक्की आहे का फलदायी शोधत असतो..
.

जाहला, तो वेडा बेजार.. ! [विडंबन]

[ चाल- विठ्ठला, तू वेडा कुंभार ..]

अपुल्या नवऱ्यावर तू करसी टीकेचा भडिमार 
जाहला, तो वेडा बेजार.. !

भांडीकुंडी, कचरा सारा, तोच आवरतो सर्व पसारा
आरामच मग मिळे तुज खरा 
तुझ्या कॉटवरच्या मांडीला, असे तोच आधार .. !

तुझे भांडणे खूप आगळे, भांडण्यातले भाव वेगळे 
तुझ्या मुखीचे शब्द ना कळे 
मनास तुझिया मिळते शांती, तया मनी अंगार .. !

तूच बोलसी, तूच गप्पसी, कुरवाळसी तू, तूच ढकलसी 
न कळे,, भांडुन काय साधसी  
देसी पाकिट परी काढसी तयातलेच हजार .. ! 
.

गर्वाचे घर .. (बालकविता)

एक होता सुंदर कावळा
एक होता सुरेख बगळा

होता पांढराशुभ्र कावळा 
होता काळाकुट्ट बगळा

गर्व झाला दोघांना रंगाचा
आपल्या छान छान पंखांचा

आकाशात घेत होते गिरक्या
एकमेकांच्या घेत घेत फिरक्या

बोलता बोलता धडकले पटकन 
जमिनीवरती आदळले झटकन 

कावळा पडला डांबरी खड्ड्यात
पडला बगळा चुन्याच्या घाण्यात

दोघे एकमेकांना पाहू लागले
बघता बघता हसू लागले

झाला पांढराशुभ्र बगळा 
काळाकुट्ट झाला कावळा

दिसताच आपले रंग बदलले
गर्वाचे घर खाली झाले.. !
.

तीन चारोळ्या

१.
सैरभैर अती 
अंगणी चिमण्या 
दाण्यास टिपण्या 
आतुरती..
.

२.
निसर्ग कोपला 
हिमवर्षावात 
चहाच्या कपात 
बुडालो हो ..
.

३.
जिकडे तिकडे 
धुक्यात पहाट 
लोकरीचा थाट 
वर्णू किती ..
.