न नोकरीत चांगला कुणीच शब्द बोलला .. गझल

कलिंदनंदिनी वृत्त..
लगावली.. लगालगा×४
मात्रा.. २४ , अलामत.. अ
काफिया.. बोलला, जाहला, दंगला
गैरमुरद्दफ.
________________________________

न नोकरीत चांगला कुणीच शब्द बोलला 
अखेरच्या दिनी किती स्तुतीस पात्र जाहला..

हसून लोळवी किती जनांस तो सहजपणे
व्यथा मनात दडवुनी खुषीत तोच दंगला..

समोर ती न भेटली कधी न बोललो तिला
मनी जपून ठेवली छबीत जीव गुंतला..

कटीस हात लावुनी निवांत तो उभा पहा
मनात प्रश्न नेहमी कधी कुणास पावला..

कुणी जिवास त्या कधी न एक फूलही दिले
कितीक हार शेवटी कसा सजून चालला..
.

का झिडकारत संस्कारांना .. गझल

का झिडकारत संस्कारांना बेशिस्त वागतो मी
टाळून सरळ वाटेला पळवाट शोधतो मी..

मी सांगतो खास लाभाचा व्यायाम हो सकाळी
डोक्यावर येतो रविराजा गादीत लोळतो मी..

रस्त्यावर दिसताना खड्डा डोळ्यासमोर माझ्या  
सावध मीही होता होता दुसऱ्यास पाडतो मी..

शांतीस जपावे सर्वांनी उपदेश नेहमीचा
का इतरांची भांडाभांडी बिनधास्त लावतो मी.. 

म्हणतो आहे जेव्हा सगळी दुनिया सत्याची ही 
मुलाम्यात छान असत्याच्या सत्यास गाडतो मी..
.

थाळीत टाकले मी साधेच एक नाणे- गझल

थाळीत टाकले मी साधेच एक नाणे
डोळे तरी चमकले त्याचे उदासवाणे..

खिडकीत आज थोडी डोकावली मनाच्या
मन गात काय बसले अजुनी तिचेच गाणे..

आहे जगायचे जर दु:खात रोज मजला
घेऊ उगाच का मी हसुनी सुखी उखाणे..

जातो बुडून जेव्हा मी आसवात माझ्या
असते हवे तिच्या मज का आठवात जाणे..

धुंदीत भांडला तो पत्नीसवे कितीदा
गातो पुन्हा कशाला दु:खातले तराणे..
.

उपदेशाचे डोस कशाला उगा पाजतो - गझल

अनलज्वाला वृत्त -
(८+८+८ मात्रा)
....................................................
उपदेशाचे डोस कशाला उगा पाजतो
जागोजागी घडे पालथे जरी पाहतो..

घेत राहतो रोजच फाशी कुणीतरी पण
कुठला नेता पोट उपाशी धरून बसतो..

एक वेगळी तुजवर कविता कशाला करू
नजरेसमोर कायम प्रतिमा तुझी ठेवतो..

गावामधल्या सुधारणेची रोज वल्गना
पण त्यासाठी शहर कुणीही सोडत नसतो..

होते माती जास्ती धरता हाव जर मनी
माहित असले तरी न संधी कोण सोडतो.‌.
.

खरोखर जगी का खुळे वाढलेले .. (गझल)

खरोखर जगी का खुळे वाढलेले शहाणे कमी का दिसू लागलेले .. कशाला उगाळू जुने दु:ख माझे सुखी जीव सारे मला वाटलेले .. भरारी नभी मी कशी आज घेऊ कुणी पंख माझे कधी छाटलेले .. किती छान वाटे शवाला स्मशानी स्तुती सोहळे हे असे रंगलेले .. न आले कधी ते मला पाहण्याला कळालेच त्यांना खिसे फाटलेले .. .

स्वागतास तो छान मुखवटा.. गझल

लवंगलता वृत्त
८+८+८+४
अलामत.. ऊ
रदीफ.. जातो
काळिमा.. करून, होऊन

स्वागतास तो छान मुखवटा धारण करून जातो
निरोप देता आरशापुढे खूष होऊन जातो

खिन्न मनाने तळहाती तो बघतो अंधुक रेषा 
होत निश्चयी कुदळ फावडे हाती धरून जातो

युद्ध संपता हरवत बसतो नादात कुठे योद्धा
अगणित जखमा न्याहाळत तो मनी हरखून जातो

घाव सोसतो जीवनभर तो दुसऱ्यांसाठी मोठे
कावळ्यासही आधार कसा पुतळा बनून जातो

आवडले ना भिरभिरणारे पाखरू कधी होणे
पुस्तकातला किडा एक मी त्यातच रमून जातो..
.

दत्त दिगंबर दत्त दिगंबर.. भक्तीगीत

दत्त दिगंबर दत्त दिगंबर घेऊ मुखाने नाम
मिळवू जीवनात सुखधाम..

दत्त दिगंबर मंत्र जपा हो

भावभक्तीने स्मरण करा हो
गुरुदत्ताच्या कृपे लाभतो संकटास विराम..

त्रिशूल कमंडलू शोभती हाती 

शंख नि डमरू नाद घुमवती
चक्र सुदर्शन फिरते हाती विश्वाला आराम..

वसुधा उभी गोमाता रुपाने

वेद चारही श्वानरुपाने
दर्शन घेऊ श्रीदत्ताचे आयुष्यात ये राम..

ब्रह्मा विष्णू आणि महेश्वर

सोपे करती जीवन खडतर
करू प्रार्थना मनापासुनी शांत हो आत्माराम..
.

विसरून भान, चला करू ध्यान.. भक्तीगीत

विसरून भान, चला करू ध्यान
दंगून जाऊ नामस्मरणात छान..

पंढरीची वारी करू पांडुरंग पाहू
विठ्ठल विठ्ठल नाम घेत राहू
दर्शन विठूचे घेऊ थोर सान..

वाळवंटी जाऊन जयघोष करूया
चंद्रभागेत न्हाऊन पुण्य मिळवूया
दान करू साठवू चित्ती समाधान..

टाळ वीणा चिपळ्यांचा घुमवूया नाद
विठ्ठला पांडुरंगा घालून साद
भजनात किर्तनात तृप्त करू कान..
.

गुलाब हाती झेलले जरा होते मी.. गझल

शुभगंगा वृत्त..
(८+८+६ मात्रा)

गुलाब हाती झेलले जरा होते मी
टोचुन काटे घेतले जरा होते मी

विजयी ठरलो झुंज देत मी मरणाशी
डाव यमाशी खेळले जरा होते मी

टाळत होतो सावलीसवे उन्हास ज्या
पायदळीही ठेचले जरा होते मी

रडलो होतो सुखातही मी कधीतरी
दु:ख हासुनी पेलले जरा होते मी

जीवन माझे रिक्त शिंपले जे आता
सुरेख मोती वेचले जरा होते मी..
.

कशासाठी पोटासाठी- कविता

कुणीतरी कधीतरी 
एकदातरी जेवताना 
इकडे लक्ष देईल का.. ?

घरात मेजवानी झोडताना
आपण "माणूस" होण्याचे 
जरासे कष्ट घेईल का - !

अन्न पुढ्यातल्या ताटात 
माजून टाकत असताना, 
आपले ताट पाहिल का..?

अख्खी मेजवानी नाही
पण जमलाच तर
त्यातला एखादा घास ..

दारातल्या 
भुकेल्या पोटासाठी
घरातल्या ताटात ठेवील का .. ?
.