मनाची मना साद घालून झाली -- [गझल]

मनाची मना साद घालून झाली
सुरूवात पण छान लाजून झाली ..

जगावेगळे प्रेम केलेच आपण 
कथा पूर्ण नयनात वाचून झाली ..

धरू दे मला हात हातात आता 
खुशाली पुरेशी विचारून झाली ..

नको ना पुन्हा तोच एकांत आता
मिठी गच्च गुपचूप मारून झाली ..

करूया जरा प्रेम उघड्यावरीही 
तयारी कधीची मनातून झाली .. !
.

माळेमधुनी राव फटाके - - - [गझल]

माळेमधुनी राव फटाके जोशामध्ये फोडत होता 
नजरेतूनच रंक फटाके काही फुसके  शोधत होता..
.
गेली उमलत हळू सख्याची मनात माझ्या एक आठवण 
शेजारी तो छान मोगरा सुवास हळूच पसरत होता..
.
निळ्या नभातुन सोबत माझ्या सुंदर सखीस बघता बघता 
ढगात जागा चंद्र लपाया शोधत शोधत खवळत होता..
.
भान विसरला रंगत चढता लोकांना ती हसवण्यामधे 
पैशासाठी दु:ख आपले मुखवट्यात तो लपवत होता..
.
साधत होते दु:ख किती ते संगत त्याची आपुलकीने 
स्वप्नामध्ये दिसताही सुख असा कसा तो दचकत होता.. 
.

जीवन

महागाई भाववाढ 
चर्चा आमच्या
नशिबातली 
काही टळत नाही..

पिज्झा-बर्गर-
पावभाजीशिवाय
घशाखाली
इतर गिळत नाही..

एका रात्रीत
रंकाचा राव
राजकारणी
कधीच कळत नाही..

जगण्याचे छळणे
चालूच असते
स्वस्तात मरण
मिळत नाही .. !
.

आत्ममग्न-

स्वतःच्या नखांकडे 
पाहत पाहत-
वेळ घालवलास
नेलपॉलिशने
ती रंगवण्यात ..

स्वत:च्या ओठांकडे 
बघत बघत- 
वेळ घालवलास 
लिपस्टिक लावत 
ती रंगवण्यात ..

स्वत:च्या हाताकडे 
कटाक्ष टाकत- 
वेळ घालवलास
मेंदीच्या नक्षीने 
ती रंगवण्यात ..

स्वत:च्या तनाकडे 
नजर ठेवत- 
वेळ घालवलास 
मेकअपने सजवत 
स्वत:शीच रमण्यात ..

आपल्या संसाराकडे
रमत गमत- 
पाहिले असतेस तर 
घटस्फोटाची वेळ
आली नसती ही 
दोघांच्या आयुष्यात .. !
.

पसारा विधात्या किती तू करावा - - [गझल]

पसारा विधात्या किती तू करावा  
कुणा मेळ तो का कुणाचा नसावा ..
.
इथे बाहुपाशात मी चंद्र असता 
कशाला नभीचा उगा रे बघावा ..
.
कशी नाव माझी अशी ही निघाली 
न वल्हेहि हाती न दिसतो विसावा ..
.
कुणा दु:ख माझे कधी ना दिसावे      
कधी मुखवटा तो असा मज मिळावा ..
.
नभाला मिठी ती धरा मारते का 
किती हट्ट वेडा तिने पण धरावा .. 
.
कुणाही मिठीची न कळणार गोडी    
तिथे तू इथे मी असा हा दुरावा ..
.

ह्याला जीवन ऐसे नाव -

एखादा चिमटा
एखादी टपली
एखादी कुरकुर
एखादी कुरबुर
एखादी गुदगुली
एखादी कोपरखळी
एखादा टोमणा
एखादी स्तुती
एखादी निंदा
एखादा द्वेष
एखादी आठी
एखादी मिठी
एखादे भांडण
एखादे चुंबन
एखादी तडजोड
एखादे आलिंगन
एखादी गुंतागुंत
एखादा धोबीपछाड
एखादी टांग
एखादी घडामोड
एखादी काडीमोड
एखादी कट्टी
एखादी गट्टी
एखादी सबब
एखादे सत्य
एखादी थाप
एखादी चहाडी
एखादी चुगली
एखादे कौतुक
एखादी कोलांटी
एखादा लपंडाव
एखादी शिवी
एखादी ओवी
एखादा धपाटा
एखादी शाबासकी
एखादी थप्पड -
.......... बाकी जीवनात
देण्या/घेण्या/करण्यासारखे
उरतेच काय !
.

एक शर नयनातुनी - - [गझल]

एक शर नयनातुनी सुटता तुझा हृदयावरी 
जखम झाली खोलवर ही येउनी तू बघ तरी ..
.
जाणली मी आज गोडी आपल्या स्पर्शातली 
फक्त होते टेकले मी अधर तव अधरांवरी ..
.
माळला तो एक गजरा मी तुझ्या केसांवरी 
चांदणे फुलले मनी तव आग माझ्या अंतरी ..
.
भेटली होतीस तू पण ना तुला न्याहाळले 
शोधतो आहे कसा मी चांदणी वेड्यापरी ..
.
हा तुझा मुखचंद्र दिसता पुनव वाटे आजही 
अवस असली या जगाची आज काळोखी जरी .. 
.

विठ्ठल विठ्ठल - -

उपास तापास नाही मी करत 
विठ्ठल विठ्ठल भजन मी करता ..

नवस सायास नाही मी बोलत 
विठ्ठल विठ्ठल स्मरण मी होता ..

वार बीर कोणता नाही मी मानत 
विठ्ठल विठ्ठल मनात मी जपता ..

दान बीन कुणाला नाही मी घालत 
विठ्ठल विठ्ठल घरात मी म्हणता ..

कीर्तन बिर्तन नाही मी ऐकत 
विठ्ठल विठ्ठल मुखाने मी बोलता ..

पुण्य बिण्य काही नाही मी जाणत 
विठ्ठल विठ्ठल तालात मी म्हणता ..

देहभान माझे जातो मी विसरत 
विठ्ठल विठ्ठल एकरूप मी होता .. !
.

संसाराच्या खेळामधली --

[चाल- भातुकलीच्या खेळामधली --]

संसाराच्या खेळामधली राजा आणिक राणी 
भांडी घासतो राजा आणत अपुल्या डोळा पाणी ..

राजा वदला मला समजली का ही मिळाली शिक्षा 
उगाच मागितली होती मी तिला प्रेमाची भिक्षा 
ना राणीच्या डोळा अजुनी कधीच दिसले पाणी ..

राणी बघते त्यास एकटक अन त्याचा तो पसारा 
रोज पहाटे करते कटकट दिसभर गोंधळ सारा 
पण राजाला कधी न कळली मुखवट्यातली राणी ..

मनी बिचारा कुढतो राजा का मी प्रेम करावे 
माझ्या नशिबी लग्नानंतर केरवारे हे यावे 
या प्रेमाचे उत्तर असते हालत ही जीवघेणी ..

का राणीने मिटले डोळे छान हे आठवताना
का राजाचा त्रास वाढला प्रेम तिचे स्मरताना 
कानावर ती उडतच आली राजाची रडगाणी ..
.

गेली सुकून पुष्पे - [गझल]

असतो समोर रस्ता हमखास चालता मी 
थांबू कुठे कशाला आशेस मारता मी..

गेली सुकून पुष्पे हातातली ग माझ्या 
येणार ना कधी तू त्यांना बजावता मी..

पेशात विदुषकाच्या सांभाळतो स्वत:ला 
दडवून वेदनेला हास्यात रमवता मी..

रागावतेस का तू झाला उशीर थोडा 
फिरलो तुझ्याचसाठी गजऱ्यास शोधता मी..

तव कुंतलास काळ्या बाजूस सार सखये 
पाहू कसा रवी तो पूर्वेस उगवता मी..

पर्वत नकोस दावू मजलाच वेदनांचा
दिसलो तुला कधी का आनंद भोगता मी..

तू वाचतेस कविता मी ऐकतो खुषीने  
देतेस ताणुनी तू खुश्शाल वाचता मी..  
.