जाऊ पंढरपुराला आता - -

जाऊ पंढरपुराला आता, पाहूया त्या विठूला जाता, 
विठ्ठल विठ्ठल जप करू, डोळे भरुनी तो बघू ..

वेळ भजनात या, चांगला- घालवू घालवू 
काळ कीर्तनात त्या, आपला- घालवू घालवू 
विठ्ठल विठ्ठल या म्हणू, नाम त्याचे गुणगुणू 
टाळ चिपळ्यात त्या दंगूया ..

टाळ्यांचाही गजर, सारखा- या करू या करू 
चंद्रभागेतून स्नान, सर्वजण- या करू या करू 
राम कृष्ण हरी हा, घोष मुखाने करू 
वाट थेट पंढरीची धरूया ..

विठू डोळ्यांपुढे, येइ तो- या इथे त्या तिथे 
विठूरायाला नमन, आपले- या इथे त्या तिथे 
जातीभेद विसरू, एक पंगत धरू 
होऊ तल्लीन भजने गाऊया .. 
.

जाता समोर हसून घ्यावे -- [गझल]

जाता समोर हसून घ्यावे 
मुखवट्यातुनी रडून घ्यावे..

मरण न येते तोवर मी पण 
जमेल तितके जगून घ्यावे..

आज इथे तर उद्या मी तिथे 
एका जागी बसून घ्यावे..

बनले होते जुगार नशीब 
त्याला जिंकत छळून घ्यावे..

फसवत आलो लपून त्यांना 
समोर आता फसून घ्यावे..

सरळ चाललो नाकासमोर 
तिला भेटण्या वळून घ्यावे..

जीवनभर ती चिंता नि चिता 
सरणावर तरि सजून घ्यावे.. !
.

हायकू

जीवन गाणे 
रोजचे रडगाणे 
शेवट शांत ..
.

तो अर्धमेला 
पाऊस आला गेला 
पूर डोळ्यास ..
.

पाऊस चालू 
हिरवागार शालू 
नटली धरा ..
.

निसर्गदत्त 
सुगंधी दरवळ 
प्रसन्न चित्त ..
.

का वणवण 
बरसेल श्रावण 
आशा अधीर ..
.

मोर मनाचे
तुषार पावसाचे
हर्ष पिसारे ..
.


डोळे कोरडे 
ओल्या आभाळाकडे 
हसरे दु:ख ..
.


खड्डेच खड्डे 
कंत्राटदारी अड्डे 
पैसा हुकमी ..

.

एकांत पाहतो - - [गझल]

एकांत पाहतो 
मी ध्यान लावतो

गर्दीस पाहुनी 
लोंढ्यात वाहतो

उत्साह केवढा 
वारीत चालतो

दु:खास कवळुनी 
आनंद सारतो

मी एक आळशी 
संधीस लोटतो

कानात सूर ते 
नादात नाहतो ..
.

एक आस उरली देवा - - -


सांग विठूराया मला तू रे पावणार कधी 
दु:ख यातना ह्या माझ्या साऱ्या संपणार कधी ..

आळवावे किती किती तुला स्मरावे मी किती 
दिवसरात्र ना पाहता तुला भजावे मी किती ..

उभा निवांत तू तेथे विटेवरती त्या समोरी 
दरसाली ना चुकते ती दुखऱ्या पायी माझी वारी ..

वाटे माझ्या रे मनाला नित्य भेटावे मी तुला 
पाहिल्याविना रे तुला चैन पडत नाही मला ..

जळी स्थळी पाषाणी मी तुला काष्ठीही पाहतो 
जमते तेव्हा मनातून तुला पूजत मी राहतो ..

थांबू किती काळ आता तुझ्या दर्शनासाठी मी 
प्रपंचाचे ओझे आणखी वाहू किती या पाठी मी ..

मुखी "विठ्ठल" "विठ्ठल" स्मरणी नेहमी गुंगतो 
प्रपंचात राहूनही कसा नामात दंगतो ..

एक आस उरली देवा, पंढरीत मी त्या यावे 
मूर्ती तुझी पाहताना डोळे सुखाने मिटावे ..
.

बंद करावे कविता करणे - - - ! -- [गझल]

का मी आता लिहावी गझल सांगत कोणी बसेल का 
प्रयत्न माझा ती लिहिण्याचा पहिलावहिला रुचेल का ..

मतला मिसरा वृत्त काफिया नाही मज माहित काही 
गणमात्रा त्या मोजु कशा मी सहज मोजणे जमेल का ..

चारोळ्या अन दोनोळ्याही पातेलेभर लिहिल्या मी 
चमचाभर ती गझल पाडणे सोपे मजला असेल का ..

कितीतरी मी आजवरी हो प्रबंध निबंध मस्त खरडले 
ना चालवली लगावली मी झरणी माझी रुसेल का ..

रसिक दिसे का कुणी जाणता गझलेचाही खराखुरा 
बंद करावे कविता करणे छान कुणाला पटेल का ..
.

झाला सराव इतका दु:खासही तमाचा --[गझल]

झाला सराव इतका दु:खासही तमाचा वाटे प्रकाश आता अडसर मला सुखाचा.. लढतो जवान तिकडे जातीस विसरुनीया नेत्यात चुरस इकडे हा कोण तो कुणाचा .. तृष्णा कुण्या जिवाला प्राणावरीहि बेते निर्जीव पत्थरावर अभिषेक हो दुधाचा .. नाभीत कस्तुरी पण जाणीव ना तयाला शोधात जीव होई हैराण त्या मृगाचा .. स्वप्नात रोज भिजतो घेऊन मी सखीला अन वास्तवात बघतो पत्ता न पावसाचा .. .

असा मी -[गझल]

जगण्यात रोज मरतो 
मरण्यास खास जगतो ..

साधून संधि मीही 
मनसोक्त येथ चरतो ..

उत्कर्ष हो दुजाचा 
पाहून आत जळतो ..

खड्ड्यात कोणि पडता 
का मी हळूच हसतो ..

अपघात दूर दिसता 
मागे खुशाल पळतो ..
.

चार हायकू

१.

मुक्तछंदात 
खूप मी आनंदात 
बंधनमुक्त ..
.

२.

रोजचा नाट 
पाहू रे किती वाट 
धो धो अखेर ..
.

३.

स्पर्श ओलेता 
अनोख्या पावसात 
चिंब मनात..
.

४.

धरा रुसली 
पावसात हसली 
शमली तृष्णा ..
.

दोन पाखरे अजुनी का ती नयनांची तव घुटमळती --[गझल]

दोन पाखरे अजुनी का ती नयनांची तव घुटमळती छानदारसे घरटे माझ्या बनवाया हृदयी बघती.. . केस हे तुझे विस्कटलेले करती हृदयी का गुंता प्रेमभावना होत अनावर सुटकेलाही घाबरती.. . सैरभैर झाल्या त्या नजरा झाला वेडा वाराही पदर का तुझा करतो चुळबुळ राहीना खांद्यावरती.. . आजकाल तव येणेजाणे बंद जरी येथुन झाले वळण नेहमीचे दिसता का पाय तुझे इकडे वळती.. . सात जन्म हे बंधन अपुले घालत फेरे आनंदी एक जन्मही नाही सोसत रोजच दु:खांची भरती.. .