गाठले आभाळ मी जरि पाय खाली रोवतो - [गझल]


कथा चौथऱ्याची


"अग ए, 
जरा हळू हळू -- 
सावकाश हं -----"
- असे मी म्हणेपर्यंत,
घाईघाईत बायको त्या चौथऱ्यावर चढली सुद्धा !


माझ्या काळजात धस्स्स्स झाले -

कारण घडू नये ते घडले आणि
शेवटी काय व्हायचे ते झालेच .....


सगळ साबणाच पाणी-
अंगणातल्या हौदाजवळच्या दगडी चौथऱ्यावर साठलेले होते !


तिने ते चुकून पाहिले नव्हते ,

सर्रर्रर्रकन पाय निसटला --

नशीब बायको नेमकी धुण्याच्या पिळ्यावर पडली !


नाहीतर डायरेक्ट तशीही मोक्षप्राप्तीचीच शक्यता ...


काही म्हणा,
केवळ धुण्याच्या पिळ्यामुळेच
डोके शाबूत आणि जीव सलामत राहिला !




नसती पीडा की हो -
..... तो चौथरा कायमचा काढून टाकायचाच विचार करतोय मी आता !

 .

'जीवन -'


चंद्रकिरणांची शीतलता
सूर्याला मागावी लागते

चंद्र उगवल्यानंतर का 

सूर्योष्णता हवी असते 

असते तेव्हा नकोसे वाटते
नसते तेव्हा आसक्ती दाटते

मानवी मनाचे गूढ न कळते
रहस्य जीवन जगण्याचे ते ....
 .

सोकावला बिलंदर गाली गुलाब दिसतो - [गझल]

सोकावला बिलंदर गाली गुलाब दिसतो
बघताच मी तयाला हल्ली झकास फुलतो

पैशात तोलतो मी प्रत्येक माणसाला
भलताच भाव हल्ली माणूसकीस चढतो

आहे जनी खरा तो सत्पात्र कौतुकाला
शेजार निंदकाचा का राहण्यास बघतो

सांगावयास न लगे काही मला सखे तू
झाला सराव इतका मौनात अर्थ कळतो

का पावसास इथला पैसा असत्य दिसला    
वाटेल त्यास जेव्हा तेव्हाच जोर धरतो ..
.

हसलो जर मी तोही हसतो .. [गझल]

.

टोचत होते झोप अनावर का स्वप्नांचे भाले.. [गझल]


टोचत होते झोप अनावर का स्वप्नांचे भाले
शरणागत मी अंथरुणावर जागे होणे झाले 


गप्प बसा म्हटले मी होते माझ्या जरि शब्दांना
मौनातुनही बोलत अश्रू नयनातून निघाले 


मंत्र तंत्र नवसातुनही पदरी नाही काही
बाबाची होताच कृपा ती जन्मास जुळे आले 


एकी दाखवता दु:खांनी कवटाळत मज देही
घाबरुनी का माझ्यापासुन सुख ते दूर पळाले 


झाल्या भरुनी झोळ्या त्यांच्या माझ्याही दानाने
मागितल्यावर दान कधी मी चक्क नकार मिळाले ..

.

भांडण धुलाई

बायकोसमोर
शर्ट फडकवत मी म्हणालो-


" बघ !

 अशी मस्तपैकी पांढरीशुभ्र धुलाई....
 नेहमी व्हायला हवी ! "

बायको शांतपणे उत्तरली -

" आज धुण्याला बाई आली नाहीय.
त्यात आपले सकाळी झालेले भांडण...
विसरलात वाटतं ?
कपडे धुताना,

 जरा नेहमीपेक्षा जास्त-
मीच आपटले पिळले असतील ना !
.

होता जिवंत तेव्हा सहवास टाळलेला - [गझल]

होता जिवंत तेव्हा सहवास टाळलेला
खांद्यावरून आता जयघोष चाललेला


दु:खात वाढ माझ्या त्यांच्या सुखास भरती
जगण्यास तोच त्यांना आधार लाभलेला 


आसक्त लेखणी ती होताच कागदावर
कवितेस हर्ष भारी अवतार घेतलेला


होताच वेदनांशी जवळीक उघड माझी
नात्यात का दुरावा वाढीस लागलेला


अश्रूहि गोठलेला दुष्काळ हा सभोती 
विझवू कशात वणवा शेतात पेटलेला 

थेंबात वेदनेच्या भिजवू कसे कुणा मी
दु:खात आपल्याही प्रत्येक नाहलेला ..

 .

तृप्तास्मि |

अsssssssब्ब...

मस्त तुरीच्या डाळीचे वरण

टोम्याटोची झकास कोशिंबीर ---

..... घरीच अशी फर्मास महागामोलाची
 पण
चविष्ट पक्वान्ने मिळायला लागल्यावर ...

गिळायला कोण जातय हो-

 त्या पंचतारांकित हॉटेलात !
.

पुरुष दिन आणि दीन पुरुष

ह्या बायकांची नजर म्हणजे अगदी घारीपेक्षाही,
एकदम तेज आणि तीक्ष्ण असते बुवा .....


सकाळी सकाळी
 बायको माहेरवाशिणीचे सुख उपभोगून घरी परतली .

दाराच्या आत पाऊल टाकले आणि
 इकडे तिकडे पाहत, डोळे विस्फारत उद्गारली -

" काय मिष्टर, कालच्या "पुरुष दिना"निमित्त,

 भरपूर गोंधळ घातलेला दिसतोय घरात ? "

......... खर तर संपूर्ण वर्षात नव्हते, 
इतके आटोकाट निकराचे प्रयत्न करून,
मी आवरून, स्वच्छ टापटीपीने घर सजवले होते !


तरीही - बायकोने असे उद्गार काढावेत,,,, 
म्हणजे आश्चर्य नाही का !

माझी अचंबित नजर पाहून ती पुढे म्हणाली -
" एवढे स्वच्छ घर गेल्या तीनशे चौसष्ठ दिवसात,

 कधी दिसले नव्हते,
तेव्हाच मला संशय आला ! 

मित्रमंडळ गोळा करून, 
 काल खेळणे, खाणेपिणे यथेच्छ झालेले दिसतेय, 
खरे की नाही ? "

आ वासून मी पाहत राहिलो .......
.

ओढ मनाची - [गझल]

नसते माहित घडते तरिही नकळत मजला काही तरी
उलथापालथ होतच असते थोडी चाहूल मना जरी 


येणारच तू आशा त्याला मोहरते ते उत्सुकपणे
इकडे तिकडे मन भिरभिरते लावुन डोळे रस्त्यावरी 


लगबग त्याची तुज भेटाया अपुरी शब्दातुन सांगणे
करणे नाही इतरांसाठी नसती चुळबुळ धावा करी 


दिसुनी येता माझ्याआधी तुझिया ओढीने धावते
मृगजळ असता मिळतो साठा जणु पाण्याचीच विहिर खरी 


आली दोनच मिनिटासाठी कळते त्याला ना आवडे
जरि संभाषण होई तोंडी का मन व्रत मौनाचे धरी ..

.

एकरूप

हास्यातून सखे तुझ्या ग उमलतात बघ कशी फुले
स्पर्शातून सखे तुझ्या ग पसरतात सुवास फुले

विलोभनीय हे हास्य तुझे लावतसे का मला पिसे
बघत रहावे रात्रंदिन तव सुंदर ह्या मुखड्यास असे    

दिवसाही जवळीक तुझी पसरवते चांदणे इथे 
चांदण्यातुनी धुंद होतसे वातावरणही रम्य इथे 

करात घेउन तुझा कर सखे गाईन प्रीतीची गाणी
भटकत मन मोकळे करूया आपण दोघे राजा राणी  

जाऊ विसरुन जगास सगळ्या राहू केवळ मी अन तू
जगास दिसू दे प्रेम आपले जिथे तिथे मी अन तू  

जाऊ डुंबुन प्रेमसागरी देहभान विसरून सखे
होऊ गुंतुन एकरूपही तनामनाने ये ग सखे ..

' सुवर्ण ' संधी


बायकोबरोबर बाजारातून कुठे जायची पण चोरी झाली हो .. !

लक्ष्मीपूजनाआधी तासभर जरा फिरायला म्हणून,
आम्ही दोघे बाहेर गेलो होतो.

रोषणाई बघत बघत,
 सराफकट्ट्याजवळून जात होतो.

दुपारच्या अनारसे तळणामुळे बायकोला होणारा त्रास उफाळून आला-
आणि ती रस्त्यावर खोकत सुटली .

मी काळजीच्या स्वरात विचारले -
" काय ग, इतका खोकला येतोय,
गळ्यासाठी काही घ्यायचं का ? "

खोकत खोकत,
 जणू काही सुवर्णसंधी साधतच ,
एका सराफ दुकानाकडे हात करून ती उद्गारली -

" सोन्याची एक चेन !"
.

बालकाची कैफियत -


देवाने तुम्हाला दिला चेहरा
त्रासिकपणा दाखवायला का ?
.....आनंद कधीतरी दिसू द्या !

देवाने दिले तोंड तुम्हाला  
फक्त शिव्या देण्याला का ?
.....आमची स्तुती करा जरा !

दिले देवाने डोळे तुम्हाला  

रागावून पाहण्यासाठी का ?
.....कौतुकाच्या टाका नजरा !

देवाने हात दिले तुम्हाला
पाठीवर मारण्यासाठी का ?
.....थोड्या मायेनेही फिरवा  !

पाय दिले देवाने तुम्हाला  

मारण्यासाठी फक्त लाथ का ?
.....नतमस्तक त्यावर होऊ कसा  !

देवाने दिले पोट तुम्हाला 
केवळ खाण्यासाठी का ?
.....आनंदही माझा त्यात साठवा !

पाठ दिली देवाने तुम्हाला 
कायम दाखवण्यासाठी का ?
.....उचलून साखर-पोते करा !

देवाने दिले कान तुम्हाला 
रडणे आमचे ऐकण्यासाठी का ?
.....बडबडगीतही आमचे ऐका !

बोटे दिलीत देवाने तुम्हाला
कानाखाली वाजवायला का ?
.....गुदगुल्या करून थोडे हसवा !
 
देवाने दिली मान तुम्हाला
दुसरीकडे वळवण्यासाठी का ?

.....छानसे कौतुक करत डोलवा !

देवाने दिले सगळे आपल्याला 
दुरुपयोग करण्यासाठी का ?
......हसत खेळत राहूया जरा  !!

.

पाच चारोळ्या -

'लागली कुणाची उचकी-'

जेव्हां जेव्हां तुला मी 
विसरायचे मनांत ठरवले -
तेव्हां तेव्हां उचकीने
बेत माझे मनांत जिरवले ..
.

'काडीमोड अन् घरोबा -'

जमले नाही कधी सुखाशी 
"काडीमोड" घेतला तयाने -
संधी साधून त्याचक्षणी 
"घरोबा" जमवला दु:खाने ..
.

'सवय  -'

जोडिले मी हात
शांतपणे देवापुढे - 
प्रार्थिले त्यालाच
"लक्ष दे चपलेकडे" ..
.

'वृक्षतोड -'
जागाच होता चंद्र रात्रभर
विचारले मी त्याला कारण -
वदला "निंबोणीचे झाड
दिसले नाही, फिरलो वणवण" . .
.

'जीवन मरण -'

जोवर मजला जमते आहे
घ्यावे फुलासारखे जगून -
ना तर अंती राहणे आहे 
निर्माल्यासारखे पडून ..
.

नाती जी गळेपडू ठोकरून झाली .. [गझल]

 माझी मदत अनेकांना करून झाली
होणारी परतफेडहि विसरून झाली

झोळी पुण्याची माझी गळत राहिली
पापी लोकांची झोळी भरून झाली

होती त्यांच्या डोळ्यासमोर जी कुरणे
सत्ता मिळता ती सगळी चरून झाली

गंगेतून चार डुबक्या मारुन झाल्या
यात्रा चारी धामी घाबरून झाली

हिशेब पाप नि पुण्याचे करत राहिलो
लबाडलुच्चांची यादी स्मरून झाली

दमत गेलो घालघालुनी गळ्यात गळा
नाती जी गळेपडू ठोकरून झाली ..
.

तुजला पुसता मी शब्दांनी देशी उत्तर तू मौनाने - [गझल]

तुजला पुसता मी शब्दांनी देशी उत्तर तू मौनाने
शिकलो मौनाची ती भाषा छानच झाले सहवासाने  

ना अडला रथ संसाराचा दोघे भक्कम चाके आपण
होता पाहत वरुन विधाता प्रवास आपला ग रस्त्याने

सुखदु:खांशी जोडत नाती जगलो जगात या एकीने
बांधत गेलो सांधत गेलो नाती सोबतसंबंधाने

माझ्या जाता तोलाला तू सावरलेही वेळोवेळी
तोल साधला संसाराचा होता तितक्या तू पैशाने

मानू त्याचे आभार किती जमली जोडी ही दोघांची
'भिऊ नको तू मी पाठीशी' सावरलो त्या संदेशाने ..
.