विनोद जुनाच, पण

'
तुझी शैली
माझी शैली
त्याची शैली ...
एकसारखीच कशी असेल !

विनोद तोच 

जुनाट असतो
वाचलेलाही असतो ...

पण
तोच विनोद -


ती पत्रातून सांगते
 ती काव्यमय लिहिते
ती चारोळीतून व्यक्त करते

तो व्यंगचित्रातून टपकवतो
तो वात्रटिकेतून सादर करतो
तो लेखातून वाचायला लावतो

एकच विनोद
वेगळ्या शैलीने

खुलवलेला-फुलवलेला- पकवलेला-

हंशा पिकवतो
गुदगुल्या करतो
कोपरखळी मारतो

स्मित करायला लावतो...

रसिक अरसिक वाचक

आपापल्या वकूबाप्रमाणे
वाचतो - पचवतो - पकतो - फेकतोही !
.


हे कुठवर चालणार, देवा -


जगणारे जगताहेत जमिनीवर
मस्त मजेत खुशालचेंडूसारखे
मरणारे मरताहेत अधांतरी
नशिबाला कोसत किड्या-मुंगीसारखे

प्रयत्न करणाऱ्याच्या भाळावर
कायम लिहिलेले दिसते अपयश
माशा मारणाऱ्या आळश्यामागे
नेहमी जोरात धावत येते यश

बाबा बापू रासलीलेत गुंगून
भाविकाला झुलवत असतात
त्यांच्या नादी सर्वस्व विकून
भिकेचे डोहाळे हतबल जपतात

असेच रडत कुढत जीवन
दिवस ढकलतात काहीजण
पैसा म्हणजेच आहे जीवन
नात्याचा जीव घेतात काहीजण

पाय हलवायलाही जागा नाही
टीचभर घरात कुण्या गरिबाला
एका इमल्यावर आणखी किती
विचार करत घोर पडतो रावाला

राव-रंकाची माणसा-माणसाची
दिनचर्या बघतो "तो" नुसती वरून
आपल्याला काय त्याचे म्हणत
निराकार "तो" घेतो डोळे मिटून !


.

शोकांतिका


जगाच्या अंतापर्यंत
 

दोन पक्ष
अस्तित्वात आहेत
तोपर्यंत ....

मतभेद
भांडणे

रुसवेफुगवे
वादावादी
कुरापती
भ्रष्टाचार
लाचखोरी
हमरीतुमरी
हातघाई
घुसखोरी
हाणामारी
मोडतोड
तोडफोड
निलंबन
तडजोड
फुटाफूट
पक्षांतर

ओढाओढी
आणखी
बरच काही
घडत राहणार -

फक्त
घडणार नाही ...

दोघात कधीही-
" जनकल्याणासाठी एकी ! "
.

फेस्बुकाच्या पारावर


फेस्बुकाच्या पारावर
जमतो सगळा परिवार
सुखदु:खाचा गहिवर
सहभागी एकमेकात . .

आनंदास मिळे लाईक
दु:खासही स्माईलीशोक
तिरकस कुणाची कॉमेंट
सहभागी एकमेकात . .

लाईकचा कुठे सुकाळ
कुठेतरी दिसे दुष्काळ
पोस्ट टाकत राहणे
सहभागी एकमेकात . .

ग्रुप कुठेतरी गुपचूप
ट्याग उघड आपोआप
नाराजी कुठे दाखवणे
सहभागी एकमेकात . .

खेळ पोकचा लुटूपुटीचा
इतरांना डिवचण्याचा
कुणा आवडे कुणा नावडे
सहभागी एकमेकात . .

कॉपीपेस्टची चुणूक
नावाची ती फसवणूक
बोंबाबोंब करण्यास
सहभागी एकमेकात . .

हळूच ते डोकावणे
दुसऱ्याला खुणावणे
शेरेबाजीला ये ऊत
सहभागी एकमेकात . .

खोट्यांचा घेऊन बुरखा
बने कुणी तिसमारखा
कुजबूज नुसती करीत
सहभागी एकमेकात . .

आभासी हे फेसबुक
आहे सर्वांना ठाऊक
तरीही सर्व भावूक
सहभागी एकमेकात . . 

.

बदल


कॉलेजचे दिवस -
तो बोलत असायचा
ती पहात असायची
लक्ष नेहमीच
त्याच्या चेहऱ्याकडे
स्वप्नाळू डोळे
जोषात आविर्भाव
बोलणे ह्या कानातून
त्या कानातच
किती कौतुक
त्याच्या ओघवत्या
शब्द विचार कल्पनांचे . .
पायाच्या अंगठ्याने
चाळा चाललेला
मनात उद्याच्या
भविष्याचा विचार . .

लग्नानंतरचे दिवस -
ती बोलत असते
तो पहात असतो
लक्ष नेहमीच
तिच्या हुकुमाकडे
बोलणे कानामधे
साठवले नाहीतर
नशिबात आहेच
अंगावर गुरगुरणे
अरेरावी वसकन
पायांची थरथर
हात घामेजलेला
मनात उद्याच्या
आयुष्याच्या विचार . .
.

सोबत


त्या दिवशी
तू खाऊ घातलेले चहापोहे
सोबत तुझे निर्मळ हास्य

त्या दिवशी
तुझी झुकलेली नजर
सोबत तुझा पदराशी चाळा

त्या दिवशी
तुझी ती एकच नजर
सोबत तुझा तो होकार

त्या दिवशी
तुझा दारातला निरोप
सोबत माझ्यावरचा विश्वास

त्या दिवशी
मनात केलेला निश्चय
सोबत यापुढे तुझीच सोबत -

इतक्या वर्षांनी
आठवतोय तोच दिवस
ती चव तो निरोप

सोबत..
हवीशी वाटणारी
आताही असणारी


सोबत
ही तुझीच
युगांतापर्यंत लाभणारी . .
.

जागतिक पुरुष दिन

 एक दिनाचा मी बादशहा
राज्यकारभार माझाच पहा


दिवसभर एकटा बडबडलो
मुळीच नाही गडबडलो


पाहिजे तसे ओरडून झाले
पाहिजे तितके हादडून झाले


मित्र जमवले हुषार चार
करून टाकला घरात बार


पत्ते कुटले मित्रासंगे
गोंधळ घातला त्यांच्यासंगे


"आज" बायको माहेरी
मजला किती आनंद घरी


आज "जागतिक पुरुष दिन"
उद्या रोजचा..."अगतिक दीन" . .
.

आड .. विहीर ..


एक सीमारेषा येते

विवाहिताच्या आयुष्यात

एकीकडे आई

दुसरीकडे पत्नी

संभ्रम सुरू होतो

कुणाच्या मायेवर

कुणाच्या दयेवर

आपले अस्तित्व

गैरसमजाचे घेरे

संशयाचे फेरे

द्विधा मनस्थिती

सीमारेषा दोलायमान

उरते अस्तित्वहीन

जगणे- एक लोढणे . .
.

हझल


ना वार लाटण्याचे खाणे चुकेल आता
हा पोळपाट हाती तोही फुटेल आता

पाठीस ढाल केले त्या लाटण्यासमोरी
डोक्यावरी निशाणा कैसा हुकेल आता

तो संपला 'पुरुषदिन' कळता तिला अखेरी
पर्याय शरण जाणे मजला उरेल आता

प्राविण्य नेमबाजी कौतूक फार केले
खाणे तरी तडाखे मज ना पचेल आता

ती सात जन्म नशिबी हिटलर म्हणून आली
आज्ञा झुगारता का माफी मिळेल आता . .
.

सच्च्या... तेंडल्या... झिंदाबाद !


उंची नसतानाही,
आभाळाला टेकलेला सचिन

आभाळाला टेकूनही,
जमिनीवरच पाय घट्ट रोवलेला सचिन

गर्वाचे घर कुठे असते,
हे माहित नसणारा सचिन

आपल्या खेळाने इतरांना क्रिकेटचे वेड लावणारा,
शहाणा सचिन

खेळासाठी खेळ मानून,
खेळाचा खेळखंडोबा न होऊ देणारा सचिन

इतरांना योग्य आदर देऊन,
स्वत:बद्दलचा आदर वाढवणारा सचिन

प्रतिपक्षाच्या कुजबुजीला,
आपल्या ब्याटीने खणखणीत उत्तर देणारा सचिन

पंचांचा निर्णय मान्य करून-
यथोचित मान देऊन,
कधीही गळा न काढणारा सचिन

आणखी काय काय करणारा, असणारा आणि नसणारा सचिन

पुरे पुरे की हो .....
 श्रीयुत राजमान्य राजश्री सचिन रमेश तेंडूलकर.......
तुमचे कौतुक !

तुम्ही "भारतरत्न" झालात तरी.......
आमच्या सगळ्यांच्या तोंडून,
हृदयातून  एकच गर्जना येत राहणार -....

" सच्च्या... तेंडल्या... झिंदाबाद !
हिप हिप हुर्रे !! "
.

नशीब


तुझेही झाले माझे झाले
शुभमंगल दोघांचे झाले

दिल्या घरी तू सखे, सुखी
आहे तेथे मीही सुखी

रस्त्यावरच्या बागेजवळ
मनात अजून का ही खळबळ

अचूक पाउल वळते तिकडे
भेट आपुली घडली जिकडे

वर्षामागुन किती वर्षे गेली
स्मरणातून आठवण ना गेली

बाग तीच पण फुले निराळी
वाकुल्या दावत हसती सगळी

"नशीब" कोणी ह्याला म्हणती
डोळे हळूच का पाझरती . .
.

सचिन नावाचे तुफान आले

त्याचे ध्येय झपाटलेले
आम्ही नुसते  भारावलेले

त्याने एकाग्रचित्त असायचे
आम्ही उगाच भ्रमिष्ट व्हायचे

निर्णय त्याने  मान्य केले
आमचे डोळे विस्फारलेले

त्याची एकेरीही धाव
घेतसे हृदयाचा ठाव

क्रिकेटचे देऊळ पाहणे
देवाविना आता सुनेसुने

सगळे देव उरलेले
गाभाऱ्यात गोंधळलेले

सचिन नावाचे तुफान आले
क्रिकेटविश्व ढवळून गेले . .
.

एक तारखेला -


माझ्या घरात हे चित्र दिसते


प्रत्येक एक तारखेलाच असते



बायको येरझाऱ्या घालत असते 


मी येण्याची वाट पहात असते 




माझ्यासमोर गिरक्या घेत असते 



जमेल तेवढ्या फिरक्या घेत बसते  




तिचा चेहरा किती हसरा असतो 



माझा कसा नेमका पडेल दिसतो




नजर माझी तिच्यावर खिळलेली


तिची माझ्या पाकिटावर रोखलेली  !



दोन तारखेपासून बदलते चित्र 



दोघांतले बोलणे होते विचित्र 




ती आपल्याच तोऱ्यात असते 


ढुंकूनही माझ्याकडे पहात नसते




माझी तिच्यावर नजर असते 


रिकामे पाकीट हसताना दिसते !


.

एकापेक्षा एक


दात किडले

दात पडले 

बाळ रडले -

चॉकलेट खाल्लेस 

- आजोबा ओरडले 



आजोबा आजोबा,

तुमचेही सगळे 

दात पडले -

काय काय खाल्ले ? “

- बाळ ओरडले 


.

संस्कार



तो समोर दिसला 


मी हात जोडला -


संस्कार नडला

नमस्कार केला . .



तो तसाच गेला

पाहूनही मजला -


संस्कारच नडला 


जाणवले मजला . .


.

बायको साडीला राजी



बायको दाणकन आपले धूड आणि बूड सोफ्यावर आदळत,
भाज्यांच्या पिशव्या बाजूला टेकवत,
हाश्शहुश्श करत उद्गारली-
" 
बै बै बै... हे आपले चार जिने खाली उतरून,
वर चढून जायचेयायचे म्हणजे अगदी अग्नीदिव्यच आहे बै !
तेवढा फ्यान सुरू करता का हो ? "

होकारार्थी मुंडी हलवत,
तिचाही मी फ्यान असल्यामुळे,
लगेच डोक्यावरचा फ्यान चालू करत म्हणालो -
" 
अग, आज दिवाळीसाठी साडीखरेदीला जायचं ठरल होतं ना आपलं ! "

क्षणार्धात-
ती सोफ्यावरून टुण्णकरून उडी मारत,
अपूर्व उत्साहाने चित्कारली -
विसरलेच होते की मी ह्या भाजीच्या नादात ..
बसलात काय असे मग उगीच ! चला की हो पटकन..,
तयार होऊन आले हं मी दोन मिनिटातच ! "

मघाची ती दमलेली बायको खरी का,
ही आताची उत्साही खरी... 
असा विचार मी मनात करीपर्यंत ,
ती फ्रेश होऊन- 
" हं चला ".....
म्हणत माझ्यासमोर हजर !
.

विठ्ठल विठ्ठल . .

 
नयनापुढती सुंदर विठ्ठल
मनात मूर्ती सुंदर विठ्ठल 
पाय विटेवर कर कटीवर
राउळातला सुंदर विठ्ठल . .
 
टाळ बोलती विठ्ठल विठ्ठल
पखवाजातुन नाद ये विठ्ठल
वीणा वदते विठ्ठल विठ्ठल
नामस्मरणी विठ्ठल विठ्ठल . .
 
सर्वधर्मसमभावी विठ्ठल
जयघोषातुन विठ्ठल विठ्ठल
कृपाळु विठ्ठल दयाळु विठ्ठल
वारकऱ्याचा प्राण तो विठ्ठल . . 
 
नर्तनी विठ्ठल किर्तनी विठ्ठल
भजनी विठ्ठल देह हा विठ्ठल
एकच आशा उरली आता
पंढरीत हो अखेर विठ्ठल . .
.
 
 

" पुरे संसार संसार - "


                                             अग, संसार संसार
                                             फेस पुरे फेस्बुकावर -
                                             करणार का भाकर
                                             बंद करुन कॉम्प्यूटर ?
                                             कासावीस झालो बघ
                                             भूक लागली भयंकर -
                                             येत आहे ग चक्कर
                                             लॉग औट हो लौकर !


                                                      

                                                                  अहो, संसार संसार
                                                                  मला होईल उशीर -
                                                                  बघा ना ह्या चारोळ्यावर
                                                                  लाईक कॉमेंट भरभर !
                                                                  खूप भूक लागली का हो ?
                                                                   व्हा ना लौकर तयार -
                                                                   गडे, हॉटेलात द्याना
                                                                   पार्सलची ती ऑर्डर !
                                                                                 .

कधी वाटते -


कधी वाटते मोबाईल व्हावे
तिच्या मऊ मुठीत गच्च मिटावे

कधी वाटते छत्री व्हावे
तिच्या नाजूक हाताशी चाळे करावे

कधी वाटते पर्स व्हावे
तिच्या खांद्यावरुन मस्त हिंदकाळावे

कधी वाटते रबरब्यांड व्हावे
तिच्या केशकलापात गुंतून जावे

कधी वाटते गॉगल व्हावे
तिच्या डोळ्यात पहात राहावे

कधी वाटते.... नुसतेच काय वाटावे
सत्यातही कधीतरी तसे घडावे . .
.

पक्षीपाखरे -


कुठे रोपटी कुठे फुले ती
झाडे नाहित नजरेपुढती

उंच इमारती खांब नि सळई
शोधुन दमली ती हिरवाई

हौद पाईप जिकडे तिकडे
पाणीथेंब ना त्या नळापुढे

कावरीबावरी प्राण सावरी
पक्षीपाखरे लाजरीबुजरी

हिरमुसलेले जीव बापुडे
हवेत नुसते पंख फडफडे

ओढ न पाणवठ्यावरची
गाणी कुठली मोटेवरची

जरी धावती इकडे तिकडे
फेऱ्यानी परि जीव तडफडे

चिऊ-काऊचे नुरले कौतुक
त्यांच्याशी ना सोयरसुतक

गोष्टी गाणी चित्रापुरते
पक्षीपाखरे उरले नाते

झाडे लावा झाडे जगवा
निघे नुसता कागदी फतवा

डोंगर फोडुन झाडे तोडून
आश्रय पाखरांचा घालवून

मुर्दाड मने ती माणसांची
जाणीव ना पक्ष्या-पाखरांची

माणूस जिवावर उठला त्यांच्या
काळीमा माणुसकीला त्यांच्या

निराधार ती पक्षीपाखरे
आश्रयास्तव नजर भिरभिरे . .
.

आनेसे उसके आये बहार -


चाफा डोलायला लागतो
प्राजक्त सडा घालायला लागतो
गुलमोहर मोहरायला लागतो
गुलाब जास्तच गुलाबी होत जातो
अबोली काहीतरी पुटपुटत राहते
जास्वंदी अधिक खुलते
मोगरा बहरायला लागतो
जाईजुई सुवास पसरतात......

केवळ तुझी चाहुल लागताच !

आणि मी गाऊ लागतो,
जमेल तशा तारस्वरात ....

"आनेसे उसके आये बहार -"
.

कुंकू


कुंकवाचा लाल ठिपका
कपाळावर लावावाच का -

आपल्या सुंदर कपाळावर
तो लाल ठिपका जणू
ह्या "मॉडर्न"ला वाटते ती
जुलमाची जबरदस्ती -

कोपऱ्यात बसलेली
वाट पहात आहे ती -
सीमेवरून परतणाऱ्या
आपल्या घरधन्याची
कपाळभर मिरवू देणाऱ्या
कुंकवाच्या धन्याची !

चूक काय बरोबर काय
संस्कार बरोबर आहेत काय
सीमा ती कुंकवाची
कुणाला किती महत्वाची !

कुंकवाचे महत्व तिलाच कळते -
जिच्या कमनशिबी दुर्दैवाने
जेव्हा कपाळावरून......
कायमचे ते पुसले जाते !
.

संपली दिवाळी


दिवाळी आली की .....

ऐन दिवाळीत
लेकी सुना भगिनी पत्नी यांच्या प्रेमममताभावनेला
अगदी ऊत आला होता खरा-

अंघोळीला कढत कढत पाणी काय,
सुगंधी उटणी काय,
सुगंधी साबण काय,
सुवासिक तेल काय,
अंग रगडून रगडून न्हाऊ-माखू घालणे काय ....

अभ्यंग स्नानानंतर यथेच्छ फराळाचा आग्रह तरी किती तो -

कश्शाची म्हणून कमतरता नव्हती हो !

दिवाळीतला पाडवा
दिवाळीतली भाऊबीज
" हक्काची ओवाळणी - "

दिवाळी संपली आणि -
आमचे कोडकौतुकही संपले !

दोन दिवस झाले .....

अंघोळ झाली का ?
अंघोळ केली का ?

.........म्हणून विचारायलाही...
कुणी तोंड उघडले नाही हो  आतापर्यंत !
.

एकमेका साह्य करू -


काल संध्याकाळी दंतवैद्याचा मला फोन आला -


" 
धन्यवाद काकासाहेब, मी काही कारणाने सकाळी फराळाला तुमच्याघरी येऊ शकलो नाही ! "

त्यावर मी विचारले -
"
डॉक्टरसाहेब, त्यात आभार मानण्यासारखे काय विशेष आहे ? "

फोनवर हसत हसत ते उद्गारले -
" काय सांगू तुम्हाला काकासाहेब,
अहो, आत्ता दवाखाना उघडल्यापासून,
ही भलीमोठी रांग लागली आहे इथे !
सगळे दातदुखीग्रस्त पेशंट उभे आहेत, 
..सकाळी तुमच्याकडे लाडू आणि चकलीचा फराळ करून आलेले ! "
.


'बैल गेला नि खोपा केला -'



दिवाळी आली आली म्हणता म्हणता,
अगदी उंबऱ्यावर येऊन ठेपली की हो - 

दिवाळी आली म्हटल्यावर,
पोरं फटाके बॉम्ब आणायची घाई करणारच ना ?

लगेच माझ्यामागे बायकोचे टुमणे -
"ते फटाके नको हो,
ते बॉम्ब नको हो"
सुरू झाले .

कारण काय तर -
सर्वांच्या "कानठळ्या" बसून,
कायमचे बहिरे होण्याची भयंकर भीती असते... म्हणे !

अरारारारा...

इतकी वर्षे
बायकोचे उच्च रवातले बोलणे ऐकून ऐकून,
कानावरचे  अत्याचार सोसून,
आम्ही ठार बहिरे झाल्यावर ..

आता ह्या वयात-
आम्हाला बायको उपदेश करू लागली की हो !
.