" हे माझे पंढरपूर ! "


                      हात जोडतो देवापुढती, कधी न जातो दूर,
                      घरातली माणसे देव, हे माझे पंढरपूर |

                                वारकरी ना दिंडीमधला, मनास ना हुरहूर 
                                नातीगोती वारकरी, हे माझे पंढरपूर |

                     सुखात सोबत विठ्ठल माझा, दु:ख बने कापूर 
                     सुविचारांचा टाळगजर, हे माझे पंढरपूर |

                                कर्तव्याचे रिंगण माझे, त्यात कधी न कसूर 
                                सेवापूर्ती पालखीत, हे माझे पंढरपूर |
 
                     घेता नामस्मरणी विठ्ठल, चंद्रभागेला पूर      
                     नयनामधुनी भिजे मूर्ति, हे माझे पंढरपूर ||

देव वाटला- असुर निपजला !!


                           धर्म लाज संस्कार शरम
                           सोडुन बनला कसा नराधम -

                                           फासुन व्यवसायास काळिमा 
                                           पैसा-पैसा करसी अधमा !

                           अर्भक दिसले- शस्त्र उचलले  
                           माणुसकीचे नांव न उरले !

                                           जिरला टाहो गर्भातच तो
                                           माउलीस ना पान्हा फुटतो -

                           स्त्रीभ्रूणहत्या नित्य करावी
                           कशी कळावी मातृथोरवी !

                                          धन्य होतसे का तव माता -
                                          कृष्णकृत्य तव तिजला कळता ?

                           म्हणेल माता नक्की तुजला,
                           देव वाटला- असुर निपजला !!

तीन चारोळ्या ---

चाहूल वार्धक्याची -
हिरव्यागार वृक्षावरून 
घरंगळले एक पिवळे पान -
अंधुकशा माझ्या नजरेने 
पाहिले विसरून देहभान ..
.

घमेंड -
हातच्या मोगऱ्याच्या सुगंधाची
नसावी घमेंड कधी ती - 
मोहवते निवडुंगाचे फूलही कधीतरी 
असावी जाणीव मनी ती ..
.

आठवण -
हाती जुनी वही लागली
माझी नजर का हपापली -
जीर्णशी एक फूलपाकळी
आठवणीने तुझ्या चपापली ..
.

"अजून आहे लहान मी...!"


                        

                          नवे कपडे नवे बूट
                          पुन्हा तीच शाळा -
                          आजपासून पुन्हा
                          दप्तर करा गोळा !


                                   छान होती सुट्टी
                                   कित्ती कित्ती आराम
                                   रोज भोवताली गोळा
                                   राजा राणी गुलाम !


                          मित्र मैत्रिणी घालत
                          अवतीभवती पिंगा,
                          आईस्क्रीमच्या पार्टीचा
                          रोजचा धांगडधिंगा


                                   रात्री होई जागरण
                                   दुपारी खूप दंगा -
                                   अभ्यासाचा मुळीच
                                   पाठीशी नव्हता भुंगा


                          अस्सू दे ना ग आई
                          शाळेला कायम सुट्टी
                          अजून आहे लहान मी...
                          अस्सू दे थोडा हट्टी ! 

"| पालखीच्या सोहळ्यात |"




                              नामामधे रंगलो मी, ध्यानामधे गुंगलो मी
                              माउलीत दंगलो मी, पालखीच्या सोहळ्यात |
 
                                                     ओठी विठ्ठलाचे नाम, पाठी विठ्ठलाचे धाम
                                                     चित्ती विठ्ठलच ठाम, पालखीच्या सोहळ्यात |

                              कुणी गातसे अभंग, कीर्तनास चढवी रंग
                              तो सुटेना संतसंग, पालखीच्या सोहळ्यात |

                                                     एकमेका आलिंगूनी, सर्व जाऊ आनंदूनी  
                                                     भक्तिरसात न्हाऊनी, पालखीच्या सोहळ्यात |

                              धावे सांजवेळी गाय, तैसे ओढतात पाय
                              डोळ्यांपुढे विठूमाय, पालखीच्या सोहळ्यात || 

... पाऊसगाणे ...

                                 धरतीची आस
                                 होउनी उदास
                                 अंतरी भकास
                                 प्रार्थिते देवास 

                                                हजार डोळे
                                                आभाळास पहाती
                                                निष्प्राण होउनी
                                                केविलवाणे होती

                                 आस ती मनास
                                 गावे पाऊसगाणे
                                 मनांत रोजचेच 
                                 पाण्याचे रडगाणे

                                                मना लागलीसे
                                                धरतीची ओढ
                                                कोसळे आभाळ
                                                पाऊस होऊन