येता जाता गोड बोलतो शेजारी दारात हल्ली-- [गझल]

येता जाता गोड बोलतो शेजारी दारात हल्ली
शिजत असावी निंदा काही त्याच्याच का मनात हल्ली

सोकावला किती आहे हा गुलाब तिच्या दारापुढचा
दिसता मी येताच दुरूनी झुलतो तो झोकात हल्ली

अखेर झाली ती दुसऱ्याची गेली परक्या दूरगावी
दारासमोर जुन्या पावले माझी अडखळतात हल्ली

होता चोवीस तास उघडा दरवाजा जिचिया मनाचा
खिडक्यांचेही दरवाजे का बंद तिचे दिसतात हल्ली

शब्दातून ग नकोस बोलू सखये तू काहीही मला
झाला सराव संवादाचा खूप मला स्पर्शात हल्ली ..
.

कावा मनात गनिमी साधावयास आली.. [गझल]

कावा मनात गनिमी साधावयास आली
केसात मोगरा ती माझ्यासमोर घाली 

थोडी हसून गेली रागात ती जरीही
बेसूर गायनाला हळु दाद की मिळाली 

चटणीहि मज मिळाली चतकोर भाकरीवर
बघुनी सुखात जग हे मग झोप गाढ झाली

अफवा कशी पसरली आवड न मज फुलांची 
काट्यांसवे घरोबा दुसरा कुणी न वाली  

पाहून सरबराई मुक्काम वाढवी तो
कटवून पाहुण्याला पुसणार मी खुशाली .. 
.

सारखे दुष्काळ दौरे पाहण्याला काढले.. [गझल]

सारखे दुष्काळ दौरे पाहण्याला काढले
बघ जरा रे डोळसा तू अश्रु नयनी साठले 

शेत सगळे भिजवले का आपल्या त्या अश्रुनी
पीक गरिबीचेच म्हणुनी त्यातुनी मग उगवले

दचकतो का शेतकर्ता बघुन स्वप्नी पावसा 
सत्य कटु हे जाग असता पावसाने टाळले 

आत्महत्या शेवटाला घोर चिंता जीवनी    
रोज भीतीनेच मरता जीव जगणे विसरले 

रोज विझवू शेतवणवे वाटले जरि त्या मना  
पाहुनी दुष्काळ भीषण अश्रुही का आटले ..

तीन हायकू

तीन हायकू :

१.
भुई बेभान
भूकंपाचे थैमान
शांती उध्वस्त ..
.


२.
छाया दुष्काळी
महागाई चटके
खिसे फाटके ..
.


३.
जीवनगाणे
रोजचेच गाऱ्हाणे
सूर भेसूर ..

.

.

घोषणा भरताच कानी अधिर जनता मूर्ख असते.. [गझल]

घोषणा भरताच कानी अधिर जनता मूर्ख असते
घागरी हाती रिकाम्या खंत कोणालाच नसते

शेकडो कामेहि त्यांची पूर्ण सगळी जाहलेली
त्यात एखाद्या चुकीचा शोध का मन घेत बसते

परवडे ती एकवेळा साप सरड्यांचीहि मैत्री
दंश करणे रंग बदलत मानवाची वृत्ति डसते

तव तयारी पाहताना रूपगंधा व्हावयाची
जाहिरातीची ग संधी हळुच वाऱ्याला गवसते

जीव दुर्दैवीहि काही घालण्या ना फाटकेही
तोकड्या अन फाटक्यांची रोज फ्याशनवाढ ठसते ..
.

चांगले न दोन शब्द कधी कुणास बोलले..[गझल]

चांगले न दोन शब्द कधी कुणास बोलले
अपेक्षेत डोहाळे स्वस्तुतीचे लागले

बघुनी समोर तुजला शब्द घालती पिंगा
करण्या तुझेच स्वागत कविता बनून सजले

कळेना आपलेसे का दु:खाने केले
आयुष्यांती दर्शन सुखाचेहि ना घडले

जन्मालाहि घातले गरिबीच्या लेण्यासह
का देवाचे कौतुक करावयास विसरले


जसजशी ती वाढली जवळीक वेदनांशी
दुरावे नात्यातले तसतसे का वाढले ..
.

झोपडपट्टी पाडुन ते उंची महाल बांधत होते -

झोपडपट्टी पाडुन ते उंची महाल बांधत होते 
खुजेपणाने बुलडोझर माणुसकीवर फिरवत होते

करतच होतो ओरड मी पाण्यामध्ये बुडतानाही 
काढण्यास माझा फोटो सगळे संधी शोधत होते

माझे माझे ठरवुनिया कवटाळत होतो मी ज्यांना 
अडचणीत मी दिसताना दुरून मजला टाळत होते

जसा बावरा कृष्णसखा जवळी नसता बासरीच ती 
तू नसताना प्राण सखे तसेच माझे हरवत होते

फूल तोडता जराजरा थरथर हाता जाणवली ती 
घेता कानोसा कळले किंचित काटे विव्हळत होते

जाळुन मज सरणावरती घसे मोकळे झाले सगळे 
माझे निवांत का आता सद्गुण दुर्गुण चघळत होते

वा वा म्हणून गझलेला नावाजत ते गेले सगळे 
काही चुकलेल्या मात्रा बसून पण हे मोजत होते ..
.

जरि आहे म्हणती येथे सगळीच भल्यांची दुनिया --[गझल]

झिडकारुन संस्काराला बिनधास्त वागणे जमते
सोडुनी सरळ त्या वाटा पळवाट शोधणे जमते

लाभाचे माहित असता ते प्रभातकाळी फिरणे 
घेउनी सूर्य डोक्यावर नेहमी लोळणे जमते

दिसला तो समोर खड्डा डोळ्यांना जर का त्यांच्या 
खोलातही त्यात पडून दुसऱ्यास पाडणे जमते

संगतीत छान रमावे उपदेशहि येई कानी 
चांगल्यास व्यसनाधीन निमिषात बनवणे जमते

जरि आहे म्हणती येथे सगळीच भल्यांची दुनिया 
सत्यास मुलामा खोटा धादांत चढवणे जमते ..
.

प्रवेशबंदी


" लुंगी असल्यावरच प्रवेश .."

" कमरेला पट्टा नसेल तरच प्रवेश .."

" सोवळ्यात असेल तरच प्रवेश .. "

" क्यामेरा मोबाईल नसेल तरच प्रवेश .."

" अमुक असेल तरच प्रवेश .."

" तमुक नसेल तरच प्रवेश.."

..... असल्या "प्रवेशबंदी"च्या ठिकाणी -
आम्ही दोघांनी आपणच प्रवेश करायचा नाही...

असे पक्के ठरवले आहे !


...... पावित्र्यापोटी पादत्राणाची घाण-
 आणि म्हणून त्यावरची बंदी ....

आपण सर्वजण एकवेळ समजू शकतोच ना ?
.

दोन चारोळ्या -

१.

"मनुष्य स्वभाव -"

चांगल्याला चांगले म्हणायला
जीभ का कुरकुरते -
वाईटाला वाईट म्हणायला मात्र
लगेच ती चुरचुरते . .

..

२.

"मृद्गंध -"

चार थेंब अंगणात
टाकून नभ पळाले -
चार थेंब अत्तर जणू
धरतीला मिळाले . .

..

जात तीच -----[गझल]

जात तीच
घात तीच  

भेट रोज 
बात तीच

ऊठसूट 
ज्ञात तीच

तेच हात
वात तीच

एक नजर 
मात तीच

खोल डोह 
आत तीच

दिवस काय
रात तीच 

वेळ धुंद 
घात तीच ..
.

आरशात मी हरवत गेलो ..[गझल]

आरशात मी हरवत गेलो
धुंदीतच मज शोधत गेलो

जीवनातल्या शर्यतीत मी
एकटाच पण जिँकत गेलो

मैफिल त्यांची दिसता जमली
मीहि एकटा जमवत गेलो

जखमा त्यांच्या युद्धामधल्या
संसारी मी मिरवत गेलो

नशिब खेळले कितीक खेळी
लबाड मीही फसवत गेलो

कुटील नाती डावपेच पण 
त्यावर पाणी फिरवत गेलो

मरणाच्याही 'वन वे'वरुनी 
'यू टर्न' किती मारत गेलो ..
.

स्वामी समर्था -

मूर्ती डोळ्यापुढे दिसू दे
तुझीच मजला स्वामी समर्था..

समाधान सुख शांतीचे दे 
वैभव मजला स्वामी समर्था..

सुविचारांचे स्मरण असू दे
मनात मजला स्वामी समर्था..

निंदा द्वेष अपकीर्ती नसू दे
जीवनी मजला स्वामी समर्था..

बुद्धी सहकार्यात रमू दे
हृदयी मजला स्वामी समर्था..

सद्गुणसंगत नित्य मिळू दे 
सत्पथी मजला स्वामी समर्था..

विसर जपाचा कधी न पडू दे
अंतरी मजला स्वामी समर्था..
.

घटकेत ऊन पोळे घटकेत चांदणे मज - [गझल]


घटकेत ऊन पोळे घटकेत चांदणे मज
आयुष्यमार्ग अवघड समजे न चालणे मज

विश्वात जीव इतके मी एक बिंदु साधा
विश्वास ओळखाया किति जन्म जन्मणे मज

बागेतल्या फुलांची गणती उगाच केली
येता सुगंध नाकी का वेड मोजणे मज

तो सूत्रधार वरचा कळसूत्र हाति त्याच्या
हातातले बनवले त्यानेच खेळणे मज

हातावरील रेषा सुखदु:ख सांगती जर
पुसणार कोण आहे आलेच शोधणे मज ..
.

कांदा भाई, कांदा भाई, कांदा भाई ...[विडंबन]

कांदा भाई, कांदा भाई, कांदा भाई...

रुपये दोन मिळतो किलोन
भावात छान
पिशवी द्या न 
नीट धरा न
पडती सतरा
जवळी बकरा
इकडुन तिकड मारतो चकरा
चकरा-बकरा, चकरा-बकरा, चकरा-बकरा.....
कांदा भाई, कांदा भाई, कांदा भाई !

मेरा ये थैला फाटका च्यायला 
कुणी ना पाह्यला 
कांदा पडायला 
बकरा खायला
ठणाणा व्हायला 
च्यायला-खायला, च्यायला-खायला, च्यायला-खायला......
कांदा भाई, कांदा भाई, कांदा भाई !
.

कसा अचानक आला वरुनी - [गझल]


कसा अचानक आला वरुनी 
तनास माझ्या गेला धुवुनी

भिजून अक्षरपक्षी सगळे
मनात बसले पटकन लपुनी

विचार जमले मेघरुपी ते
खुशाल म्हणती ये रे फिरुनी

नहात कविता होती उघडी 
तशीच हसली जाता भिउनी

क्षणात पाउस आला गेला 
तयार झरणी भरभर लिहुनी ..
.