जीवन ह्याला ऐसे नाव... (गझल)

खाटेवर देईल हरी मज जीवन अर्धे फसलो मी 
तळहातीच्या रेषा झाकत अर्धे जीवन हसलो मी  
 
गंडेदोरे नवस तोडगे धडपड करती काही ते    
असेल नशिबी घडेल ते ते म्हणून निवांत बसलो मी        

कष्टातूनच ईश्वर मिळतो कळूनही त्याला मुकलो               
प्रयत्न नाही केले काही आळसात समरसलो मी            

कुण्या मुखातुन निंदा आली माझ्या कानावर ऐकू               
उभारून या जिभेचा फणा तिथल्या तिथेच डसलो मी        
                
तू तू मी मी होत राहता पळून हळु कोणी जाती   
असती वेठबिगारी काही कधीच ना खेकसलो मी ..  
.

प्रेमभाषा

किती आढेवेढे
किती आडवळणे

पदराशी चाळा
दाती ओठ दाबणे

फरशीकडे नजर
मान झुकवणे

हातात हात
शहारून जाणे

अलवार स्मित
रोमांचित होणे

इतरांची चाहूल
गाल गुलाबी होणे

'आय लव्ह यू'..
अस्फुट पुटपुटणे ..

.

जीवन

हसून घ्यावे
रुसून घ्यावे
चार दिसाचे
हे तर जीवन

कुढत रहावे
सडत रहावे
पिडत रहावे
नकोच जीवन

छंदात रहावे
वंदित रहावे
धुंदीत रहावे
क्षणैक जीवन

प्रेम घ्यावे
प्रेम द्यावे
वैर शमावे
दुर्मिळ जीवन

शांत रहावे
निवांत रहावे
खंत न करता
जगावे जीवन

गाणे गावे
खाणे खावे
जगणे जगावे
हे तर जीवन ..

.

आली दिवाळी


छ्या ! ह्या बायकोने नसतीच आफत आणली की हो !
आज सुट्टीचा दिवस .
वाटल काही तरी मस्त मस्त खायला मिळेल.

पण कुठलं काय नि पिठलं बी न्हाय !

आज तिने हट्टच धरला -
 "मी पण आजपासून फेसबुक वाचणार बर का हो तुमच्याबरोबर !"


मी झिडकारून म्हटले -
"अग, काही विशेष नसते ग ह्या फेस्बुकात !"

ती उसळून म्हणाली- 
" तुम्ही तसेच म्हणणार, हेही माहीतच होत मला !
पण मला सांगा- आता रोज कुणीतरी तुमची मैत्रीण 
हॉटेलातले चकली, शेव, अनारसे, करंजी, निरनिराळ्या लाडूचे फोटो टाकणार की नाही फेस्बुकावर.... 
आणि ते 'घरी केलेले' म्हणून बजावत फुकटचा टेंभा मिरवणार ना ?
तुम्ही ते मिटक्या मारत,
 "वा वा ! छान ! खमंग हं ! मस्त मस्त ! हौ स्वीट !" असे खोटे खोटे का होईना म्हणत..
मनांत खात बसणार तासनतास !
मी पण तुमच्याबरोबर इथेच बसून राहणार आणि खाणार ! 
आत मी मेली एकटीच मरमर किती करत बसू हो ?"

मुकाट्याने लॉगौट केले आणि-
 लाडू वळायला तिच्या मदतीला गेलो !
.

अशी दिवाळी माझीही



बंगल्यामधुनी समोरच्या 
तो आवाज कानी येतो ..

झोपडीतले काम हातचे  
सोडून जागा ती हेरतो .. 

माळ हजार फटाक्यांची 
आवाज फटाफट घुमतो ..

फुलबाज्या रंगीत अर्ध्या 
धूर मस्तसा दिसतो ..... !

सारीकडे चिडीचूप होता 
मी कानोसा हळूच घेतो ..

फुसके फटाके वातींचे 
एकेक गोळा करतो ..

अर्ध्या उडलेल्या फुलबाज्या  
फाटक्यात साठवतो ..

पणतीवर मी शेजाऱ्याच्या  
कागद एक पेटवितो ..

फुलबाज्या फटाके जमलेले  
त्यावर पसरून देतो ..

रंगबिरंगी आवाजाची 
दिवाळी साजरी करतो .. !
.

आई.. तुझीच आठवण होते -

मेसमधल्या वरणामधुनी
येतो दाताखाली खडा
आई.. तुझीच आठवण होते
पाणावतात डोळ्यांच्या कडा ..


कॉटवर वसतीगृहात मी
फणफणत्या तापात ग्लानी
आई.. तुझीच आठवण होते
मित्राच्याही करस्पर्शातुनी ..


रस्त्यामधे तंद्री लागता 
दगडावरती बोट ठेचते ;
आई.. तुझीच आठवण होते
हळद चिमुटभर समोर दिसते ..


वाटे, आता घरीच रहावे
गाणे गुणगुणत डोळे मिटून 
आई.. तुझीच आठवण होते
अंगाई घुमते कानामधून ..

.

काव्यरूप

सकाळी सकाळी 
मनातल्या भावना 
ओतल्या कागदावर 
पसरले शब्द ..

काही अर्थपूर्ण 
बोजड अवघड 
काही निरर्थक 
उनाड उनाड ..

काही आवरले 
काही सावरले 
जरासे साकारले 
जरासे विखुरले ..

वा वा सुंदर
काही प्रकटले 
एकदम भिकार 
काही सटकले ..

अक्षरे तीच 
शब्दही तेच
मागेपुढे रचले 
काहींना पचले ..

वेगळे तन मन 
वेगळ्या भावना 
डोळ्यात अप्रूप  
वेगळे काव्यरूप  ..
.

त्या गेंड्याची दोन पावले


(चाल -  या डोळयांची दोन पाखरे ..)

त्या गेंड्याची दोन पावले, 

फिरतील तुमच्या भवती -
पाठलाग ती सदैव करतील, 
फक्त मताच्यासाठी .....

वर्तन तुमचे, हात असे हो 

त्या गेंड्याचा थारा 
सहवासातून हवाच त्याला, 
नित्यच तुमचा नारा   
तुमचा परिचय त्यास हो आंदण, 
बिलकुल मताचसाठी ..    

भाव देतही असतील काही, 

पैसा अडक्यातुनी
एका मताचसाठी तुमचे 
धरतील कर दोन्ही      
आहेत डोळे, क्षणैक प्रीती, 
ते तर खुर्चीवरती ..  

.

संसार


चहा पिणे झाल्यावर, 
माझा कान दूर असल्याने, कपाचाच कान धरून, 
तो टेबलावर आदळत, 
बायको धुसफुसत म्हणाली-
" ह्या दिवाळीला मला एखादा दागिना करायचा-"

मी शांतपणे म्हणालो - " उद्या बघू !"

ती पुढे म्हणाली- " निदान नवी पैठणीतरी घ्यायची-"

बशी हळूच खाली ठेवत मी म्हटलं - " उद्या बघू !"

तिने मधेच विचारले- "आज हॉटेलात जाऊ या का ?" 

त्यावर पुन्हा माझे उत्तर - "उद्या बघू !"

ताडकन उभी राहत बायको उद्गारली -
"प्रत्येकवेळी माझ काम उद्यावरच का ढकलायला बघता हो ! 
अस सारख सारख ऐकत रहाण्यापेक्षा, 
घरातून आजच कुठेतरी निघून गेलेलं काय वाईट ? "

तिच्याकडे पाहत, मी पटकन म्हणालोच-
"असं म्हणतेस ? 
एखाद्या चांगल्या कामाला नाही कसे म्हणू ग !
चल, माहेरी सोडू का तुला... 
आज आत्ता ताबडतोब ?
पण, नंतर ओरडू नकोस हं...
आता कसं उद्याचं काम आजच उरकलं म्हणून !"
.

आलीया भोगासी


नेहमीप्रमाणे मी आपला फेस्बुकात डोके खुपसून बसलो होतो .

अचानक मागे लक्ष गेले ..

बायको आपल्या नाकपुड्या फुगवत ,
तणतण करत , धुसफुसत ,
इकडे तिकडे येरझाऱ्या घालत असलेली दिसली ...!

मी तिच्याकडे पहिले, हे तिने पाहिले ... 

आणि तिने बॉम्बस्फोट केला -

" झाले का हो त्या फेस्बुकावर तासभर,
रेखाचे फोटो पोटभर न्याहाळून/लाईक करून/कॉमेंट करून/शेअर करून एकदाचे..?
चला आता.. 
आज माझ्या वाढदिवसासाठी साडी आणायची कबूल केल होत ना ?
माझ्याच वाढदिवसाची आठवण नेमकी राहत नाही तुम्हाला .."

पाकिटातले एटीएम कार्ड चाचपून-
मुकाट्याने "बिचाऱ्या नवऱ्या"ची भूमिका पार पाडायला,
मला सज्ज व्हावेच लागले शेवटी !

.

चारोळीमय जीवन


परवा कोजागिरीच्या दिवशीची गोष्ट.

बायको तिच्या स्वैपाकाच्या नादात.

मी काहीतरी खरडायच्या माझ्या नादात .


बायको आतून ओरडली-
"अहो, सात-आठ चारोळ्या पाहिजेत मला !"

मीही मान डोलावतच आत गेलो आणि-
माझी चारोळ्यांची वही पुढे करून म्हणालो-
" कुठल्या....सांग. एकापेक्षा एक छान आहेत !"

उलट उसळून ती म्हणाली -
" फाडा ती वही आणि घाला ह्या गरम गरम दुधात ,
चांगले टेस्टी लागेल तुम्हाला ते -
रात्री कोजागिरीच्या  चांदण्यात बसून प्यायला !"


माझ्या डोक्यात प्रकाश पडला.... 
तिला त्या समोरच्या बरणीतल्या 
चारोळ्या हव्या होत्या ! 
.

टीकाकारच तो

सुचले काही
भर भर

खरडले काही
खर खर

नजर टाकली
वर वर

जरा जाणली
थर थर

नीट लिहिली
झर झर

पुन्हा वाचली
सर सर

उगाच केली
मर मर

चक्कर आली
घर घर

हृदय कापले
चर चर

त्याने फाडली
टर टर

.

क्रांती

 " मी कवी आहे..."- सगळीकडून हे
सगळीकडे जगजाहीर झाले आहे ..

जो तो आपले पाकिट चाचपून पाहत आहे
जमलेच तर पाकिट लपवून ठेवत आहे ..

मी अलिकडून येताना दिसलोच तर  
तो रस्त्याच्या पलीकडून जात आहे ..

मी समोरून येताना दिसताच
तो उलट पावली माघारी फिरत आहे ..

रद्दीवाला येताजाता नमस्कार करत आहे
चहावाला माझी नजर टाळत आहे ..

माझी चाहूल लागताच आंधळा भिकारीदेखील
आपला वाडगा अथवा थाळी पुन्हापुन्हा चाचपून बघत आहे .. 

गद्य लेखक, चारोळीकार, गझलकार हा सगळा वर्ग
अंमळ तुच्छतादर्शक नजरेनेच मजकडे पाहत आहे ..

येणारा जाणारा मला बघून आपल्या खिशात हात घालतो 
आणि स्वतःच्या खिशातले कापसाचे दोन बोळे काढत आहे ..

वरचेवर मी हाडकुळा आणि बायको जाड दिसत आहे
असे दूरूनही पहाणारा कधीतरी भेटलाच तर सांगत आहे ..

नातेवाईकांचे प्रमाण झपाट्याने कमी होत आहे
त्यामुळेच की काय बायको बहुधा खूष आहे ..

पाहुणे आणि मित्र-मंडळींची वर्दळ कमी होत आहे
असे मला एकट्याला उगाच वाटत आहे ..

महिनाअखेरीसही बरीच शिल्लक पडत आहे
असे आतल्या गोटातून मागल्या हाताला समजत आहे ..!
.

तू तिथ मी

दोन वर्षे झाली होती लग्नाला .
सुट्टीचा दिवस होता. 

दुपारचे दोन वाजून गेले होते.
जेवणाचा पत्ता अजूनही नव्हता.

रीतीरिवाज, प्रथेनुसार नेहमीचे-

 आमचे नवराबायकोत भांडण सुरू झाले.

मी त्राग्याने विचारले,
" तुला सुट्टीच्या दिवशीच कसा उशीर होतो ग स्वैपाकाला ?
आता जेवायला मी घरात नाही थांबत.
बाहेर हॉटेलातच जेवून येतो. "

बायको चट्कन म्हणाली,
" दहाच मिनिटे थांबता का ? "

मी उत्सुकतेने पण चिडूनच विचारले,
" दहाच मिनिटे ? आणखी दहा मिनिटात तू स्वैपाकाचा असा काय उजेड पाडणार आहेस ग ? "

दुप्पट आवाजात, 

पण बायको ठामपणे ओरडली-
" माझ्या स्वैपाकाचा मी उजेड पाडीन,

 नाही तर अंधार !
पण तुम्हाला मी कशी बरी जाऊ देईन,
बाहेर हॉटेलात
एकट्यालाच जेवायला ?  थांबा -
दहा मिनिटात मीही तयार होते...

आणि तुमच्या बरोबर हॉटेलात जेवायला येते ! "
 

.

सात पावलांच्या वचनात

तुझा हात माझ्या हातात
माझे डोळे तुझ्या डोळ्यात
दोघे आपण मिठीत निवांत
प्रीत गुंतवून एकमेकात..

तुझे मन माझ्या विचारात
माझे मन माझ्याच विचारात
भविष्य आपले मनामनात
क्षणोक्षणी राहू आधारात..

चुका क्षम्य म्हणे युद्धात
चुका क्षम्य म्हणे प्रेमात 
चुकायचे नाहीच जीवनात
विचार दोघांच्याही मनात..

दोघांची एकमेकांना साथ
अतूट ठेवायची बंधनात
चालणे आहे आता सुखात   
सात पावलांच्या वचनात .. 

आजचा रंग - गुलाबी

गुलाबी साडी अंगावर
गुलाबी ब्लाऊज साडीवर
गुलाबी टिकली कपाळावर
गुलाबी गुलाब बॉबकटवर
गुलाबी रूज गालावर ..

सगळा सगळा मामला- 

आपल्या गुबगुबीत गुलाबी अंगभर,
वेवस्थित जमलेला बघून...
आपल्या गुलाबी ओठांवर,
गुलाबी लिपस्टिक फिरवत ती आरशात बघत होती ..

सकाळी सकाळी त्याने बायकोला विचारले-
" अग, तू शाळेत जाऊन,

त्या स्वच्छता अभियानात भाग नाहीस का घेणार ? "

पन्नास पादत्राणातून गुलाबी जोड शोधून,

पायात सरकवत,
ती उत्तरली-
" त्यासाठीच तर निघालेय ना !
पण आता तो मेला गुलाबी झाडू
नेमका ह्यावेळेसच शोधायचा म्हंजे..........!"
.