तीच खरी मैत्री !

कुठे कशीही
भरकटवते 
नव्हेच खरी मैत्री -

सावरायला
क्षणात येते
धावत, ती मैत्री -

जवळीकीतुन 
व्यसनी बनवते, 
नव्हेच ती मैत्री -

आंधळ्याची 
होते काठी -
तीच खरी मैत्री !
.

विरंगुळा

चाहूल लागते 
मागे वळतो,
कुणीच नसते 
पुढे चालतो ..

पुन्हा चाहूल 
पुन्हा वळणे, 
कुणीच नसणे 
पुढे चालणे ..

आठवण होणे 
चाहूल लागणे - 
एकट्या जिवाचे 
विरंगुळ्याचे जिणे ..
.

पळा पळा पुढे पळे तो

जुळवत मी, ता समोर ता 
रचत राहतो नुसत्या कविता ..

तुम्हीच म्हणता येताजाता 
का करता हो असल्या कविता ..

हे नुसते रचणे, ता समोर ता 
तुम्हास वाटे अर्थहीनता ..

जर सोपे ते लिहिणे कविता 
बसती सारे खरडत कविता ..

दिसले असते सर्वत्र कवी 
एकही वाचक उरला नसता .. !
.

ते माझे घर

माझे ते घर.. ते माझे घर
कुठे कसे हरवले ते घर 
प्रभातसमयी पुढे दिसतसे 
सुरेख रांगोळी अंगणभर ..

घरासमोरी प्रशस्त अंगण 
अंगणात तुळशीवृंदावन
निरांजनी त्या तेवत वाती 
शांत उजळती प्रकाशज्योती ..

सुंदर छोटे उदबत्तीघर 
सुवास पसरे सारा घरभर
हात जोडुनी प्रार्थित सुस्वर  
जाती निनादत ते गल्लीभर  ..

इवल्याशा त्या वाटीमधली 
साखर दाणेदार चिमुटभर
वाटीमधल्या प्रसादास्तव    
"तू तू मी मी" होतसे गजर .. 

माया जमली जीवनात जी 
घेतला मोठासा मी फ्ल्याट  
अंगणाविना सुनासुना तो 
उरले उदास जीवन त्यात ..

"ते हात"ही मजला दुरावले 
मायेने पाठीवर जे  फिरले  
ते मायेचे जीर्ण पांघरुण 
आता घरात नाही उरले ..

माझे ते घर.. ते माझे घर
कुठे कधी हरवले ते घर ......!
.

मी एक मूर्ख -

काल गुरुवार.
नेहमीप्रमाणे वीजपुरवठा गुल्ल.

तासभर कागद पेनची मारामारी.
(माझ्यामते-) एक उत्कृष्ट अशी चारोळी लिहिली.

उत्साहाने पहिली वाचक म्हणून,
स्वैपाकघरातल्या कामात गुंतलेल्या बायकोपुढे कागद धरला.

फुशारकीने मी म्हणालो- 
"अग संगणक बंद असला, म्हणून काय झालं ..
डोक्यात कल्पना चालू आहेत ना ?
या कागदावर मी लिहिलेली..
ही बघ ताजी ताजी चारोळी.. 
वाच आधी !"

बायकोच ती ! 

मैत्रिणीसारखे न वाचताच,
"वा" "वा" "कित्ती छान" म्हणणार ती ?

हातात कागद धरून वरखाली फिरवत, 
बायको नाक मुरडत फिस्कारलीच- 
"शी शी ! काय पण अक्षर आहे ! 
अगदी उंदराचा पाय मांजराला लावल्यासारखं- 
एक अक्षर लागेल तर शपथ !"

मी थोडाच गप्प बसणार ?

ताड्कन उद्गारलो -
" आण तो कागद इकडे. 
अग, मूर्खातला मूर्खहि वाचू शकेल ती चारोळी -
मी दाखवतो ना तुला ती वाचून---"
.

ते सच्चे मावळे... हे डोमकावळे ..

ते आज्ञेचे पालन करणारे 
हे नियमित कायदे तुडवणारे-

ते एकोप्यासाठी झटणारे 
हे पारंगत फुटीत कटणारे -

ते भाऊबंदास सदैव जपणारे 
हे भाऊबंदकीत भांडत बसणारे -

ते तलवार मुठीत फिरवणारे 
हे सिगरेट चिमटीत मिरवणारे - 

त्यांची मुद्रा करारी दिसते 
यांची नेहमी गर्दुली असते -

त्यांच्या डोळ्यांत स्वराज्यप्राप्ती 
यांच्या गॉगलात आयटेमप्राप्ती - 

ते परस्त्रीला मानीत माता 
हे न्याहाळती येताजाता -

ते ध्येयासाठी ऐक्यास आतुरले 
हे सत्तापदखुर्चीसाठी विखुरले - 

ते सर्वधर्मजातीसमभाव मानती 
हे कानात आधी जात विचारती ..
.

ती भाकरी


काल सकाळी देवदर्शनाला निघालो होतो.

रस्त्याच्या एका बाजूला,
 उंच इमारतीचे बांधकाम चालू होते.
बाजूला पत्र्याच्या शेडबाहेरच, 
तिथल्या कामगाराची पत्नी दगडाची चूल मांडून, 
तव्यावर भाकरी धपधप थापत होती.....

तो नाद कानापर्यंत आणि... 
नंतरचा भाकरीचा वास नाकापर्यंत-
छानसा दरवळून गेला खरा -

काल नेमका महाशिवरात्रीचा म्हणजे उपवासाचा दिवस !

 तरीही त्या भाकरीकडे लक्ष गेलेच.

सगळी देवाचीच करणी की शेवटी.

मनांत येऊन गेला हळूच एक विचार....
त्या मस्तशा भाकरीबरोबर आपल्याला कांदा, चटणी आणि पिठले मिळाले तर...

स्वर्गसुख म्हणतात- ते आणखी काय असते हो !

ती तव्याएवढी मोठी, पौर्णिमेच्या चंद्रासारखी, पांढरीशुभ्र गोलगरगरीत, 
अगदी भूमितीतल्या वर्तुळासारखी , पहात रहावीशी वाटणारी भाकरी -

आमच्या फ्ल्याट संस्कृतीत कुठली पहायला मिळणार ?

आमच्या घरात रोज नवनवीन आकाराच्याच चपात्या - 
"गोल वर्तुळाकार" एक चपाती दिसेल तर शपथ !
कधी त्रिकोणी - कधी पंचकोनी - कधी बहु कोनी !

रात्री सात ते नऊ घरातल्या "आम्ही सारे खवैय्ये" म्हणत गरजणाऱ्या .. 
सगळ्याजणीना कधीतरी सकाळी एकदा- 
त्या पत्र्याच्या शेडजवळ, फिरायला न्यावे म्हणतोय !
.

किस डे -

आज किस डे !

.... राहून राहून-
त्याच्या मनांत 
विचारतरंग लहरत, विहरत होते .

भलभलत्या कल्पनांनी
तो शहारत होता,
रोमांचित होत होता .

मनांत
विलक्षण गुदगुल्या होत होत्या.

तेवढ्यात-

हवा असलेला आवाज 
त्याच्या कानावर आलाच ...

"ए, घे ना पट्कन .. 
पण एकच हं ! "

उतावीळपणा नडला..
घाईघाईत तो उठायला गेला -

.... स्वप्नातून जागा होतानाच ..
धाडकन्‌ तो कॉटवरून खाली आदळला !
.

सखे तुझ्यासाठी -


" सखे तुझ्यासाठी -"
हा माझा चारोळीसंग्रह- 

विशेषेकरून -
मैत्रीदिनाला/व्ह्यालेंटाईन डे ला ...

  तुम्ही तुमच्या खास प्रेमीजनांना
 "भेट" देण्याजोगा ....

माझ्या ६० चारोळ्यांचा "चारोळीसंग्रह".

.... आपल्या "सखी"भोवती रुंजी घालणारे-
 तुमच्या माझ्या चिरतरुण मनात, 
शब्दात उमटलेले विचार वाचा यातील चारोळ्यात ! 

( संपर्क ....09011667127 किंवा 
deshpande.vijaykumar@gmail.com )
.




"" चांदोबाचा दिवा ""



"" चांदोबाचा दिवा "" .........

  हे माझे रंगीत चित्रांचे, ४० कवितांचे, 

फक्त ४० रुपये किंमतीचे -

बाळगोपाळांना आवडेल असेच, 


मराठी "बालकवितां"चे पुस्तक ..


             तुमच्या घरातील लहान मुला/मुलींना,

 आणि त्यांच्या लहान मित्र/मैत्रिणींना

मुंज, वाढदिवस इ.विविध प्रसंगी "भेट" देण्यासाठी,

"रिटर्न गिफ्ट"साठी छान..


            शाळेतील विद्यार्थी/विद्यार्थिनींना

 "पारितोषिक" स्वरूपात देण्यासाठी मस्त ..


(संपर्क - 09011667127 किंवा -

deshpande.vijaykumar@gmail.com)

.

याचसाठी केला होता अट्टाहास -

छ्या ! 
सगळाच केर मुसळात की हो .

कधी नव्हे तो,
आज देवळात दर्शनासाठी गेलो होतो..

हीssssssssss लांबलचक रांग .........
अखेरीस माझा नंबर आला -

देवाला मनोभावे नमस्कार करणार ..

इतक्यात -
लक्षात आले,

फोटोग्राफर बरोबर आणायचाच विसरला !

अगदी हिरेमोड झाला मनाचा ..

माझे देवदर्शन राहू द्या ..
पण -

माझ्या दर्शनाची पोझ........

तुम्हा सगळ्यांना दाखवायचीच होती -

इतकी चुटपुट लागून राहिलीय म्हणून सांगू !
.

कधी नव्हे ते

कधी नव्हे ते- 
माझ्या जीवनवृक्षावर 
चार पाच 
सुखाची फळे 
लटकलेली दिसली ..

कधी नव्हे ते- 
नको ती पाखरे 
जवळिकेने 
धडपडत चिकटली ..

कधी नव्हे ते- 
उरलीसुरली
सुखफळांची वाटणी 
करावीच लागली ..

कधी नव्हे ते- 
जीवनवृक्षाची डहाळी 
पुन्हा बहरण्याची 
वाट बघू लागली .. !
.

व्हॅलेंटाईन डे


आज प्रेम अगदी उतू जाण्याचा दिवस...... 
पण -
ह्या बायकांचं मानसशास्त्र काही कळतच नाही ब्वा !

मी माझ्याच घरात-
खोकला, सर्दी, पडसे, थंडीताप,डोकेदुखी इत्यादी इत्यादीनी अगदी बेजार झालो आहे. .

अशावेळी  बायकोने...
जवळ येऊन ...
माझ्या डोक्याला बाम चोळावा ,
नाकाला विक्स फासावे ,
घशात क्रोसिन कोंबावी , 
हाताशी रुमाल धरून उभे रहावे --
 बस्स .. एवढ्याच तर आज माझ्या अपेक्षा !
- आणि माझ्या अशा परिस्थितीत, 
मला एकट्याला घरात सोडून, 
बायको गेली आहे माहेरी ...

कशाला म्हणून काय विचारताय !

ती गेलीय,
तिच्या बहिणीच्या दिराच्या मामाच्या पोरीच्या नणंदेला "सर्दी झाली आहे" असे "कळल्याने",
"चौकशी" करायला -- सकाळी सकाळी !

सकाळचा.. 
पहिल्या प्रेमाचा हक्काचा ताजा गरम गरम चहाही....
आता स्वहस्तेच की हो !

तोपर्यंत ...सर्वाना "सुप्रभात !"
.

अबोल माझ्या मना

"हातामध्ये हात धरूनी 
हळूच बोटे गुंफत बसणे ..

झटके लटके मानेला ते 
पदरालाही उगा झटकणे ..

डोळे मोठे करून हसणे 
डोळे बारिक करून रुसणे ..

मोहक असणे मोहक दिसणे 
मोहक बोलत हृदय जिंकणे ..

चाळवण्याला अंतच नाही 
साळसूदपण अंगी दिसणे -" ..

अबोल माझ्या मना,
सखीस आता झणी कळवणे ..

"किती पाहसी अंत सखे ग 
स्वप्नी येऊन पुरेच छळणे ..

आतुर झालो भेटायास्तव 
जिवास झाले असह्य कुढणे !" ..
.

कान्हा कान्हा, अरे अरे कान्हा -

कान्हा कान्हा, अरे अरे कान्हा
किती पळवशी पुन्हा पुन्हा ..

गोपाळांना करशी तू गोळा 
लोण्याच्या गोळ्यावरती डोळा 
तुझ्याच मागे पळता पळता 
किती दमवशी पुन्हा पुन्हा ..

सापडला तर मान हलवतो 
"मी नाही लोणी खाल्ले" म्हणतो 
इतरांचा ठावठिकाणा घेता 
किती चोरशी पुन्हा पुन्हा ..

बांधुनी ठेवून तुला पाहिले 
बंधन लीलया तूच तोडले 
कान्हा, लीला तुझ्या पाहता 
किती रमवशी पुन्हा पुन्हा ..

.