ओढ मनाची - [गझल]

नसते माहित घडते तरिही नकळत मजला काही तरी
उलथापालथ होतच असते थोडी चाहूल मना जरी 


येणारच तू आशा त्याला मोहरते ते उत्सुकपणे
इकडे तिकडे मन भिरभिरते लावुन डोळे रस्त्यावरी 


लगबग त्याची तुज भेटाया अपुरी शब्दातुन सांगणे
करणे नाही इतरांसाठी नसती चुळबुळ धावा करी 


दिसुनी येता माझ्याआधी तुझिया ओढीने धावते
मृगजळ असता मिळतो साठा जणु पाण्याचीच विहिर खरी 


आली दोनच मिनिटासाठी कळते त्याला ना आवडे
जरि संभाषण होई तोंडी का मन व्रत मौनाचे धरी ..

.

कोणत्याही टिप्पण्‍या नाहीत:

टिप्पणी पोस्ट करा