उशीर झाला रे ब्रिजलाला


दह्यादुधाचा माठ घेऊनी 
निघाले मथुरेच्या बाजारी
कुठून येतो कृष्ण आडवा 
घोर जिवाला उगा श्रीहरी . .

उशीर झाला रे ब्रिजलाला 
लौकर निघता नाही आले 
सडासारवण आवरून होता 
लोणी-घुसळण काम लावले . .

नकोस देऊ त्रास कन्हैया 
नकोस फोडू या माठाला 
दहीदूध ते जाईल सांडून 
सासू येईल भांडायाला . . 

खोड्या मुरलीधरा वाढती 
जागोजागी तूच दिसशी रे 
इकडुन जावे म्हणते तिकडे 
कशी अडवशी माझी वाट रे . .

सासूचा मी चुकवून डोळा 
हाती ठेविन तुझ्या हळू रे 
लोण्याचा आवडता गोळा 
परंतु आता वाट सोड रे .  .

साऱ्या गौळणी गेल्या पुढती 
इथे थांबले एकटीच रे 
लीला तव मी नंद्कुमारा 
वर्णत राहू कुणापुढे रे . .
.

कोणत्याही टिप्पण्‍या नाहीत:

टिप्पणी पोस्ट करा