रडण्यासाठी धाय मोकलुन गर्दीला गाठतो --[गझल]

रडण्यासाठी धाय मोकलुन गर्दीला गाठतो 
सांगाया मी वेदना मला एकांंती राहतो..

डोळे विस्फारी बघून मज जो तो का सारखा    
माझी मी 'माणूस' जात जर कोणाला सांगतो..

ऐकू येती झोपडीत त्या मातेचे हुंदके 
जेव्हा जेव्हा देव मंदिरी दुग्धाने नाहतो ..

आभाळाच्या का सभागृही जमती ढग बेरकी 
पर्जन्याच्या घोषणाच त्या आभाळी ऐकतो..

भिंती माझ्या का घरास या कळले नाही मला 
भीतीने भिंतीस कान त्या फरशीशी बोलतो..

येताजाता बघु नकोस रे लावुन टक तू मला 
दम बघ माझ्या पापण्यांस या मिटताना लागतो..

विसरायाला आज मी तुला पेला हा घेतला 
थेंबाथेंबातून का तुझी प्रतिमा मी पाहतो ..

मनवृक्षावर बांडगूळ ते चिंतेचे वाढते  
ना दुसरा पर्यायही मला पेलत मी साहतो ..
.

कोणत्याही टिप्पण्‍या नाहीत:

टिप्पणी पोस्ट करा