नाव वाळूवर सखीचे ..[गझल]

नाव वाळूवर सखीचे छानसे मी कोरले  
लाट आली मत्सरी अन का तिने ते खोडले ..


बाग होती भेळ होती बाकडेही तेच ते
सोबतीला ना सखी ती दु:ख इतुके डाचले ..


वादळेही वेदनांची झेलली जरि लीलया
पण सखीच्या आसवांना ना कधी मी पेलले ..


बोल म्हणता दोन शब्दां 'बरय येते' बोलली
 वावगे हे बोलणे ना साजणीला शोभले ..


सवय इतकी बडबडीला ऐकण्याची जाहली
मौन पण ते जाणुनीया कान माझे त्रासले ..


बघ सखे आनंदुनी तू नाव डोले कागदी
आठवण डोकावली अन  बालपणही डोलले ..
.

कोणत्याही टिप्पण्‍या नाहीत:

टिप्पणी पोस्ट करा